Xiao |

เซียวทรุดตัวลงนั่งบนพื้นอย่างแรง พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณนั้น

โรงงานผู้พิทักษ์ซากปรักหักพังแห่งนี้เริ่มอันตรายขึ้นเรื่อยๆ และเขาจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้

ภายใต้การดูแลของเขา เด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งเกือบจะต้องทนทุกข์ทรมานด้วยน้ำมือของผู้พิทักษ์ซากปรักหักพังเหล่านี้... เป็นเรื่องที่ไม่อาจให้อภัยได้ เขาคิดในใจ

เขาที่เป็นเซียนผู้สาบานว่าจะปกป้องดินแดนอันกว้างใหญ่ในหลีเย่ว จะปล่อยให้เด็กตัวเล็กๆ ต้องรู้สึกหวาดกลัวต่อชีวิตเช่นนี้ได้อย่างไร?

หลังจากถอดหน้ากากยักษะออกและแขวนกลับไว้ที่เข็มขัด เขาก็รักษาใบหน้าให้ดูสงบนิ่ง
เขาปรากฏตัวในสถานที่เดิมที่เขาอยู่เป็นประจำ นั่นคือบนหลังคาของโรงแรมหวังชู เขานั่งลงตรงนั้น แต่เขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะชื่นชมแสงดาวหรือเพลิดเพลินกับอากาศยามค่ำคืนที่แสนสบาย ทว่าเขากลับจดจ่ออยู่กับกลิ่นคาวเลือดที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนผิวหนังของตน

เสียงฝีเท้าดังแว่วมาถึงเขาจากระเบียงของโรงแรมหวังชู เขามองลงไปและเห็น... คุณ