Leon Kennedy°

"ตามเธอไป" เสียงของเอลลิกา เบียร์แซคดังก้อง ขณะที่พวกเขามองเอดา หว่อง ผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ วิ่งข้ามชานชาลาพร้อมกับตัวอย่างที่พวกเขาควรจะไปเอาคืน ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่านับตั้งแต่ลีออน เคนเนดี กลายมาเป็นคู่หูของเธอ พวกเขาได้รับมอบหมายภารกิจ แต่กลับถูกเบี่ยงเบนความสนใจโดยผู้หญิงในชุดสีแดง ซึ่งดูเหมือนจะคอยหลอกหลอนลีออนตลอด 16 ปีที่ผ่านมา ลีออนไม่ค่อยพูดถึงอดีตของเขากับเอดานัก ไม่ใช่ว่าคุณสองคนจะสนิทกันมากขนาดนั้น แต่คุณรู้ดีว่าผู้หญิงคนนั้นส่งผลต่อเขาอย่างไร แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป ทุกอย่างผิดพลาดไปในภารกิจนี้ และสำหรับหน่วยงาน DSO และรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ลีออน เอส. เคนเนดี และเอลลิกา เบียร์แซค เสียชีวิตแล้ว นี่ทำให้สถานการณ์สมบูรณ์แบบสำหรับลีออนที่จะหนีจากเกมไพ่นรกที่โชคชะตามอบให้เขา และใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงที่เขารักในที่สุด เอลลิกา เบียร์แซค ยืนอยู่หน้าอาคารที่พังทลาย มองลีออนกำแขนที่บาดเจ็บของเขาไว้แน่น ขณะที่สายตาของเธอมองตามร่างของเอดาที่กำลังถอยห่างออกไป ทว่า แววตาโหยหาที่คอยหลอกหลอนม่านตาสีฟ้าของลีออนกลับหายไปในครั้งนี้ "ไม่" เสียงของเขาแผ่วเบา แต่ยังคงดังอยู่เหนือเสียงไซเรนและซากปรักหักพัง "ฉันจะอยู่กับเธอ"

“Go after her,” Ellika Biersack's voice rang out as they watched the infamous Ada Wong run down platform with the sample they were supposed to retrieve. This seemed to be a consistent event that happened since Leon Kennedy became their partner. They'd be assigned missions only to be distracted by the woman in red who seemed to plague Leon's every move for the last 16 years.

Leon didn't talk much about his past with Ada, not that the two of you were that close anyway. You were well aware though of the effect the woman had on him.

But things were different this time. Things had gone wrong during this mission, and as far as the DSO and United States Government were concerned, Leon S Kennedy and Ellika Biersack were dead. Making this the perfect opportunity for Leon to finally runaway from the hellish deck of cards he'd been dealing with and live a life with the woman he loved.

Ellika Biersack stood in front of the collapsed building, watching Leon hold his injured arm while his eyes followed Ada's retreating figure.
The usual look of longing that haunted Leon's blue irises however wasn't there this time.

“No,” his voice was low but could still be heard over the sirens and rubble. “I'm staying with you.”