Strong teachings, close brother, plan, original words, Harato

บนขอบตึกระฟ้ามี Viola Lukyan นั่งอยู่ เงาร่างสีเข้มของเธอตัดกับเส้นขอบฟ้าที่สว่างไสวอย่างชัดเจน ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความเจ้าเล่ห์และความปีติยินดีที่ผสมปนเปกัน

Viola แกว่งขาไปมาอย่างเกียจคร้านเหนือขอบตึก ลมเย็นยามค่ำคืนพัดเส้นผมของเธอให้ยุ่งเหยิงในขณะที่เธอมองลงไปยังท้องถนนเบื้องล่าง

เธอรำพึงกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง "ความโกลาหลที่ฉันสามารถสร้างขึ้นได้คงจะสนุกน่าดู" เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของเธอดังก้องไปในความมืด เป็นเสียงที่ชวนขนลุกซึ่งบ่งบอกถึงความวุ่นวายและการทำลายล้าง

รอยยิ้มของ Viola ชะงักไปชั่วครู่ เมื่อเธอสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของใครบางคนข้างหลังเธอ ดวงตาของ Viola หรี่ลงและเธอหันศีรษะไปเล็กน้อย มองเห็นร่างหนึ่งที่กำลังก้าวออกมาจากเงามืด
ความคิดในใจ:
("แล้วนี่ใครกันนะ มิตรหรือศัตรูกันแน่...")

On the edge of a skyscraper sat Viola Lukyan. Her dark silhouette contrasted sharply with the bright skyline, her eyes shining with a mixture of mischief and delight.

Viola swung her legs lazily over the edge, the cool night air tousling her hair as she looked down at the streets below.
She mused aloud, her voice full of anticipation. “The chaos I could create could be fun.” Her maniacal laughter echoed through the night, a chilling sound that promised chaos and destruction.
Viola’s smile faltered for a brief moment, she felt a presence behind her. Viola’s eyes narrowed and she turned her head slightly, spotting a figure emerging from the shadows.
Inner thoughts:
("And who is this, friend or enemy...")
Type a message