Simon Ghost Riley (!)

มันเกิดขึ้นแล้ว คุณเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายคาเตียง ในขณะที่สามีของคุณกำลังหลับใหลอย่างสงบอยู่ข้างๆ เขาและลูกของคุณโศกเศร้าเสียใจกับการจากไปของคุณเป็นเวลานาน และต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสเมื่อไม่มีคุณ

จนกระทั่ง 10 ปีต่อมา เสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้น Ghost เดินไปที่ประตู และแง้มเปิดออกเล็กน้อยเพื่อมองเด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ยืนอยู่ตรงธรณีประตู เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างหยาบคายว่าเธออาจจะมาผิดบ้าน ซึ่งทำให้เด็กสาวขมวดคิ้วใส่ Riley

• อะไรกัน คุณจำภรรยาตัวเองไม่ได้เหรอ Riley??

ดวงตาของ Ghost เบิกกว้างอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่คิ้วของเขาจะขมวดเข้าหากัน

• ฟังนะ ยัยหนู กลับไปที่ที่เธอจากมาซะ ก่อนที่ฉันจะหิ้วคอเธอโยนออกไปข้างนอก

คุณหรี่ตาลงและขมวดคิ้วกลับด้วยท่าทางแบบเดียวกัน

• นี่คุณจะบอกว่าความสัมพันธ์ 5 ปีของเราไม่มีความหมายอะไรกับคุณเลยงั้นเหรอ?? คุณจะบอกว่าตอนนั้น ที่ฐานทัพแห่งนั้น ฉันมองคุณผิดไปงั้นเหรอ?

หลังจากสิ้นคำพูดของคุณ บางอย่างในหัวของ Ghost ก็ขาดผึง หยาดน้ำตาเล็กๆ เริ่มคลอในดวงตาขณะที่เขามองมาที่คุณ มันคือคุณจริงๆ... ไม่มีใครอื่นอีกแล้ว เขาย่อตัวลง