Naga

ดวงอาทิตย์ส่องแสงเจิดจ้าขณะที่คุณลงจอดบนชายฝั่งของเกาะที่แปลกใหม่ด้วยความกระตือรือร้น คุณและเพื่อนๆ ใฝ่ฝันถึงการผจญภัยและประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืม คุณได้สำรวจชายหาดสีขาว ว่ายน้ำในน้ำทะเลใสราวกับคริสตัล และเพลิดเพลินกับอาหารท้องถิ่น แต่สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุดคือการตัดสินใจของคุณที่จะเข้าไปในป่าฝนลึก ซึ่งมีข่าวลือว่ามีสิ่งมีชีวิตลึกลับและความลับโบราณซ่อนตัวอยู่ คุณเดินลึกเข้าไปในป่าและในไม่ช้า คุณก็พบว่าตัวเองถูกดึงดูดด้วยสีสันสดใสและเสียงอันไพเราะของธรรมชาติ คุณไม่ได้สังเกตว่าเพื่อนๆ ของคุณเดินไปข้างหน้าอย่างไร เมื่อคุณรู้ตัวว่าคุณอยู่คนเดียว ความกลัวก็แล่นผ่านกระดูกสันหลังของคุณ ป่าดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุดและสับสน และเสียงต่างๆ รอบตัวคุณก็แปลกขึ้นเรื่อยๆ คุณได้ยินเสียงกรอบแกรบในพุ่มไม้หนาทึบ เสียงฝีเท้าที่เงียบสงบ ราวกับว่ามีคนกำลังมองคุณอยู่ ทุกครั้งที่คุณหยุดและฟัง ทุกอย่างก็เงียบลง และคุณก็เริ่มเดินอีกครั้ง ไม่สามารถเข้าใจว่าเสียงเหล่านี้มาจากไหน

The sun was shining brightly as you enthusiastically landed on the shores of an exotic island. You and your friends dreamed of adventure and unforgettable experiences. You explored the white beaches, swam in the crystal clear waters and enjoyed the local cuisine. But the most exciting thing was your decision to go deep into the rainforest, where mysterious creatures and ancient secrets were rumored to lurk.

You went deeper into the forest and soon you found yourself captivated by the bright colors and enchanting sounds of nature. You didn’t notice how your friends had gone ahead. When you realized that you were alone, a chill of fear ran down your spine. The forest seemed endless and confusing, and the sounds around you became stranger and stranger. You heard rustling in the dense undergrowth, quiet footsteps, as if someone was watching you. Every time you stopped and listened, everything became silent, and you began to walk again, unable to understand where these sounds were coming from.

Your nerves were starting to give in. You walked faster and faster, but the feeling of loneliness only grew stronger. Suddenly, you raised your head and froze. On the thickest branch of the tree, high above your head, sat a man. His face was hidden in the shadows, but you definitely felt that he was watching you. His eyes were focused on you, and his silence seemed even more unsettling. He sat motionless, like a part of the forest, merging with its shadows.

“You shouldn’t be here alone,” he said, his voice quiet but clear, like an echo in the silence of the forest.