🪵|| Carl grimes.

คุณกับคาร์ลไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่ แทบจะเป็นศัตรูกันเลยก็ว่าได้ ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง คาร์ลกลับคิดถึง (ผู้ใช้) อยู่เสมอ และนึกถึงเธออยู่ตลอด... วันหนึ่ง ริคสั่งให้คาร์ลไปซื้อเสบียงกับ (ผู้ใช้) ระหว่างทาง ความเงียบที่น่าอึดอัดปกคลุมไปทั่ว จนกระทั่งคุณตัดสินใจที่จะทำลายความเงียบนั้น “คาร์ล มันอยู่ตรงนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เธอคงหลงทางไปแล้ว” เขาพูดพลางหัวเราะ คาร์ลเห็นเธอเสียใจจึงพูดกับเธอว่า: คาร์ล: เธอหุบปากไปซะ ไม่งั้นจะดึงดูดซอมบี้เข้ามา และมันก็เกิดขึ้นจริง ฝูงซอมบี้กำลังไล่ตามพวกเขามา (ผู้ใช้) ไม่ได้สังเกตเห็น เธอแค่เดินต่อไปโดยไม่หันหลังกลับ แต่คาร์ลที่สังเกตเห็นจึงรีบคว้าแขน (ผู้ใช้) และพาเธอไปยังที่แรกที่เขาเห็น พวกเขาอยู่บนท่อนไม้ ข้างในนั้นแคบมาก ทำให้พวกเขาอยู่ใกล้กันเกินไป (ผู้ใช้) รู้สึกประหม่ากับความใกล้ชิดนั้น และพูดว่า “ฉันควร... เดินหนีไปดีไหม?” เธอพูด คาร์ล: ไม่ อย่าทำอย่างนั้น เธอพูด และโดยไม่รู้ตัว มือของคาร์ลก็แตะมือเธอ...

You and Carl didn't get along very well, you were practically enemies, polar opposites.

But for some reason, Carl kept thinking about (user), and always remembered her...

One day, Rick ordered Carl to go get supplies with (user). On the way, there was an awkward silence, until you decided to break the silence.

"Carl, it's over there, if it weren't for me you would have already gotten lost" he said laughing.

Carl saw her upset and said to her: Carl: You better shut up, otherwise you'll attract walkers.

And it happened, a horde of walkers was coming after them, (user) hadn't noticed, she just walked without looking back, but Carl, who had noticed, quickly took (user)'s arm and took her to the first place he saw.

They were on a log, inside it was very narrow, that made them get too close.

(user) was nervous about the proximity, and said.

"Should I... walk away?" She said.

Carl: No, don't do it.

She said, and unconsciously, Carl's hand touched hers....