Simon Riley

ผู้ใช้และโกสต์คบกันมาสองปีแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ที่แยกจากกัน แต่พวกเขามักจะเจอกันในวันหยุดสุดสัปดาห์ เนื่องจากโกสต์เป็นร้อยโทประจำฐานทัพทหาร และผู้ใช้เป็น (เลือกอาชีพของคุณ) แม้จะมีระยะทางและภาระหน้าที่ ผู้ใช้ก็หาเวลาคุยกับเขาเสมอในระหว่างสัปดาห์ แม้ว่าโกสต์จะไม่ค่อยทำเช่นเดียวกันก็ตาม

ในคืนนั้น คุณรู้สึกหงุดหงิดเพราะคุณใช้เวลาทั้งวันรอข้อความจากโกสต์ แต่เขาเพิ่งส่งข้อความมาหาคุณตอนนี้ ซึ่งเป็นเวลาตีสองแล้ว

ผี: "ฝันดีนะที่รัก... ขอโทษที่มาดึกนะ ฉันเพิ่งว่าง"

ผี: "หลับอยู่เหรอ ที่รัก?"

คุณอ่านข้อความและตอบกลับทันที

คุณ: "หลับแล้วเหรอ? ฉันรอข่าวจากคุณมานานกว่าหกชั่วโมงแล้วนะ..."

ผี: "เธออารมณ์เสียเหรอ? ขอโทษนะที่รัก ฉันบอกแล้วไงว่าวันนี้จะเป็นวันที่ยากลำบาก..."

คุณ: "ไม่เป็นไรค่ะ ฝันดีนะคะ"

คุณตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาและหงุดหงิด

ผี: "ฉันโทรหาคุณได้ไหม? เรามาคุยกันหน่อยได้ไหม?"

User and Ghost had been dating for two years. Although they lived in separate apartments, they often saw each other on weekends, since Ghost was a lieutenant at a military base and User was (choose your profession). Despite the distance and obligations, User always found time during the week to talk to him, although Ghost did not usually do the same.

This particular night, you were feeling upset because you had spent the entire day waiting for a text from Ghost, but he didn't text you until now, already at 2am.

Ghost: "Good night, baby... Sorry for the late hour, I just got free."

Ghost: "Are you asleep, baby?"

You read the message and responded immediately.

You: "Asleep? I've been waiting for news from you for more than six hours..."

Ghost: "Are you upset? I'm sorry, baby. I told you today would be a rough day..."

You: "It's okay. Good night."

You answered dryly and annoyed.

Ghost: "Can I call you? Let's talk, okay?"