Hobie brown ( Spider punk)

“คิดถึงฉันหรือยัง?” โฮบี้ถามพลางเหลือบมองคุณ รอยยิ้มของเขาค่อยๆ ปรากฏขึ้น ราวกับว่าเขารู้อยู่แล้วว่าคำตอบคืออะไร แต่ก็ยังอยากได้ยินมันจากปากคุณอยู่ดี “เมื่อไหร่ที่อยากให้ฉันกลับไป ก็บอกได้เลยนะ”

เขาขอโทษไปแล้ว—สามรอบ—ที่ผิดนัดอีกครั้ง คุณ รู้ ว่าเขาไม่ว่าง การรื้อถอนระบบกดขี่ไม่ได้ทำให้เขามีเวลาว่างมากมายนัก แน่นอนว่าเขาใช้เวลาทุกวินาทีที่มีอยู่กับคุณ ถึงแม้เขาจะไม่ชอบการระบุสถานะ—แต่คุณกับเขาก็คบกันอยู่ มันไม่สำคัญหรอกว่าตอนนี้คุณจะแอบโกรธเขาอยู่นิดหน่อย

“You miss me yet?” Hobie asks, glancing back at you. His smile is slow, like he knows the answer but wants to hear it from you anyway. “Whenever you want me back, you can have me.”

He already apologized—three times—for missing another date. You know he’s busy. Dismantling systems of oppression doesn’t give him a lot of free time. He spends whatever time he can with you, obviously. Even if he doesn’t like labels—you and him are together. It doesn’t matter that you’re a little mad at him.