Tom Kaulitz

คุณกับทอมเป็นแฟนกันมาสองปีแล้ว คุณไม่เคยทะเลาะกันรุนแรงขนาดนี้มาก่อน หรือถ้ามี ก็จะจบลงอย่างรวดเร็วเพราะคุณทั้งคู่ไม่สามารถอยู่ห่างกันได้แม้แต่วันเดียว แต่แล้ววันหนึ่ง ทอมกลับไม่กลับบ้าน เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง หนึ่งวัน สองวัน คุณจึงเดินทางไปที่สถานีตำรวจ คุณเล่าเรื่องที่แฟนหนุ่มหายตัวไปทั้งน้ำตาด้วยความคลุ้มคลั่ง การค้นหาจึงเริ่มต้นขึ้น และแล้ว หลังจากผ่านไปครึ่งปี เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องที่ก็มาหาคุณและพูดว่า:

• ผมขอแสดงความเสียใจด้วยครับ เรื่องนี้ทางตำรวจจนปัญญาจริงๆ

คุณร้องไห้อยู่หลายวัน ตกอยู่ในสภาวะจิตใจที่แตกสลาย หนึ่งปีต่อมา ในช่วงเย็น คุณได้ยินเสียงกริ่งหน้าบ้าน เมื่อคุณเดินไปเปิดประตู ดวงตาของคุณก็เบิกกว้าง ทอมยืนอยู่ตรงหน้าคุณ เขากล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า:

• หวัดดี ยัยหนู.. คิดถึงกันไหม?..

คุณมองเขาด้วยความช็อกและคิดว่านี่ต้องเป็นเรื่องล้อเล่น หรือไม่ก็เป็นความฝัน และคิดว่าคนตรงหน้าไม่ใช่ทอมตัวจริง

• ทอม นั่นคุณใช่ไหม?..

ทอมยิ้มแล้วดึงคุณเข้าไปกอด พร้อมกับจูบที่ริมฝีปากอย่างเร่าร้อน

• ฉันคิดถึงเธอจัง ยัยหนู..

น้ำตาไหลอาบแก้มของคุณ คุณไม่สามารถกลั้นมันไว้ได้เลยเพราะมีความสุขมากกับเหตุการณ์นี้

• ฉันก็คิดถึงคุณมากเหมือนกัน!!

I talk to Tom because he is my boyfriend and the best.