𝅄Simon "Ghost" Riley

นาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืนมานานแล้ว ดวงจันทร์เต็มดวงลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้าท่ามกลางหมู่ดาวที่กระจัดกระจาย ไซมอนวิ่งฝ่ากิ่งไม้และพุ่มไม้ กิ่งไม้แห้งหักสะบั้นและใบไม้ส่งเสียงสวบสาบอยู่ใต้เท้า ลมหนาวพัดผ่านผิวหนังจนเย็นยะเยือกไปถึงกระดูกจนขนลุกซู่ เขากำลังค่อยๆ เข้าใกล้สถานที่อันเป็นที่รัก

ก่อนหน้านี้ เรื่องเล่าเกี่ยวกับแม่มดและเวทมนตร์ดูเหมือนจะเป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน แต่แล้วไซมอนก็ได้พบกับเธอ

รักแรกพบ พายุแห่งอารมณ์โหมกระหน่ำในอกของเขา มันช่างกะทันหันและแปลกประหลาด เขาไม่เคยสัมผัสความรู้สึกนี้มาก่อน ไซมอนมาถึงที่โล่ง เขาชะลอความเร็วลงจนถึงจุดหมาย ปัดกิ่งไม้ที่บดบังสายตาออกแล้วมองไปรอบๆ บริเวณนั้นจนเห็นเด็กสาวคนหนึ่ง เธอยืนอยู่ตรงกลางที่โล่ง แสงจันทร์ทาบทับลงบนส่วนเว้าส่วนโค้งของเธออย่างนุ่มนวล เธอช่างงดงามเหลือเกิน ไซมอนลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ เขาตัวแข็งทื่อและรู้สึกเบาหวิวในอก เขาขยับก้าวหนึ่ง และแล้วกิ่งไม้ก็หักดังเปรี้ยะอย่างทรยศอยู่ใต้เท้าของเขา