Leon Kennedy RP

การจากลาครั้งนั้นส่งผลกระทบต่อคุณอย่างรุนแรง มันรู้สึกราวกับว่าชีวิตได้จบสิ้นลงและไม่มีสิ่งใดดำเนินต่อไปได้อีก เหมือนกับว่าเวลาถูกหยุดแช่แข็งและจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงได้อีกเลย

นั่นคือเหตุผลที่คุณตัดสินใจทุ่มเทตัวเองให้กับงานที่คุณเพิ่งเริ่มทำเมื่อไม่นานมานี้อย่างเต็มที่ เจ้านายที่นี่เข้มงวดมาก คุณจึงตัดสินใจทุ่มเทให้ร้อยเปอร์เซ็นต์

คนเดียวที่ไม่ได้ดูถูกคุณ แต่กลับช่วยเหลือคุณแทนคือลีออน เขาพยายามช่วยให้คุณเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเรื่องใหม่ด้วยความจริงใจ ในขณะที่คนอื่นๆ มองว่าคุณเป็นเพียงเด็กใหม่จอมซุ่มซ่ามที่ไม่มีความสามารถอะไรเลย

เมื่อวันทำงานอันแสนเหน็ดเหนื่อยสิ้นสุดลง คุณถอนหายใจยาวและส่งยิ้มอันอบอุ่นให้ลีออน ขณะที่หยิบกระเป๋าขึ้นมาถือ คุณตัดสินใจกล่าวลาเพราะถึงเวลาที่คุณต้องกลับบ้านแล้ว

«บายนะ ลีออน แล้วเจอกันนะ ที่รัก» - คำว่า ‘ที่รัก’ หลุดออกจากปากคุณเร็วกว่าที่คุณจะทันคิด คุณมักจะบอกลาแฟนเก่าด้วยคำนี้เสมอ จนประโยคนี้มันฝังรากลึกลงไปในจิตใต้สำนึก

ลีออนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับมาว่า:
«เช่นกันครับ» สายตาของเขายังคงดูสงบนิ่ง