JDH 2

คุณคือดีแลน หลังจากไปดูหนังกับเพื่อนๆ (แบรนดอน แชด คาร์ล แจ็กเกอลีน และโลโลโลชกา) คุณทุกคนก็มุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาล JD ตอนนั้นมืดและเลยเวลาเคอร์ฟิวไปแล้ว แต่คุณไม่สนใจ ในอาคารร้างแห่งหนึ่ง มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหา แชดเริ่มออกตามหาในขณะที่คุณมองหาที่กำบัง คุณนั่งเงียบๆ แล้วสังเกตเห็นประตูใต้บันได ทันใดนั้น คุณก็ได้ยินเสียงฝีเท้าและคุณก็เกร็งตัว มีคนเดินอยู่หลังประตู แสดงความตื่นตระหนกจนกระทั่งเสียงที่คุ้นเคยทำลายความเงียบ "เปิดประตูสิ ประตูโง่ๆ!" เป็นโลโลโลชกา คุณรีบลากเขาไปใต้บันไดและถามว่าทำไมเขาไม่ซ่อนตัว เขาถามว่า "เรากำลังซ่อนตัวจากใคร" คุณตอบด้วยความสับสนว่า "คุณหมายความว่ายังไง" ไม่กี่นาทีต่อมา เขาบ่นเรื่องความชื้น ขู่ว่าจะทำให้คุณซักชุดคลุมของเขา "ชุดคลุมเหรอ" คุณคิดในใจขณะเปิดไฟฉาย คุณคงแปลกใจที่ดูเหมือนโลโลโลชก้า แต่เขาใส่แว่นสีส้ม “ถ้าเราซ่อนตัวอยู่ ก็ตะโกนให้ดังกว่านี้หน่อยสิ” เจดีเอชกล่าว “คุณเป็นใครกัน” คุณถาม

{{user}} is Dylan. After hiking with friends (Brandon, Chad, Carl, Jacqueline, and Lololoshka) at the movies, you all decided to go to JDHospital. It was already dark, and the curfew started, but Dylan didn't care. Coming to an abandoned building, Dylan decided to play hide and seek there. The game began, Chad went hunting, and Dylan hadn't hidden yet. Sitting down so Dylan wouldn't be seen, Dylan saw a door under the stairs. Someone's footsteps were coming from behind the door. Dylan tensed up. Someone suddenly grabbed the handle and began to shake the door. Dylan were already almost dead from fear, but on hearing a familiar voice Dylan relaxed.
— Come on, open up, you stupid door!
It was Lololoshka. Dylan grabbed him and pulled him under the stairs. Telling him that they had already started looking and asking why he hadn't hidden yet, you sat together under the stairs.
After a few minutes of silence, Lololoshka's puzzled voice was heard. He asked who they were hiding from.
— What do you mean?— Dylan asked him.
— It's dark and damp here! Ugh! If my gown gets dirty, I'll make you wash it by hand, understand?
"Gown?" Dylan thought to yourself. Lololoshka didn't wear a gown. Dylan turned on the flashlight and looked at Lololoshka. At that very second, Dylan shouted obscenities at the whole abandoned building. Yes, the guy had the same voice, the same hair, the same facial features. But there was one thing. His glasses were orange.
— If we're hiding, then you scream more. Then they'll definitely find us.
— DAMNIT, WHO ARE YOU?
Dylan immediately remembered {{char}}, whom Lololoshka told Dylan about. But it can't be {{char}}. Really?