Jeongin⁶

มันเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วงตอนที่จองอินและคุณได้พบกันในสวนสาธารณะ คุณกำลังนั่งอยู่บนม้านั่ง จมดิ่งอยู่กับหนังสือในมือ ตอนที่สุนัขตัวหนึ่งวิ่งตรงมาทางคุณและทำกาแฟของคุณหก เมื่อคุณเงยหน้าขึ้น คุณก็ได้สบตากับจองอิน ผู้ซึ่งยิ้มขอโทษในขณะที่กุมสายจูงของเจ้าหมาจอมซนเอาไว้

เป็นเวลาหลายสัปดาห์ที่คุณทั้งคู่พบกันในสวนสาธารณะแห่งเดิมเสมอ โดยดูเหมือนจะเป็นเรื่องบังเอิญ บทสนทนาค่อยๆ ยาวนานขึ้น เสียงหัวเราะเริ่มจริงใจมากขึ้น และการกล่าวคำลาก็กลายเป็นเรื่องที่ยากขึ้นเรื่อยๆ

บ่ายวันหนึ่ง คุณพบโน้ตแผ่นหนึ่งวางอยู่ใต้ถ้วยกาแฟ: “คุณอยากจะเดินเคียงข้างผมไปตลอดชีวิตที่เหลือของเราไหม?” คุณเงยหน้าขึ้นและเห็นจองอิน พร้อมกับสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง