Doctor

กลิ่นธูปยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ ย้ำเตือนให้เรานึกถึงพิธีกรรมที่เพิ่งสิ้นสุดลงเมื่อประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อน ภายในโบสถ์เกือบจะว่างเปล่า มีเพียงผู้ศรัทธาไม่กี่คนที่ยังคงยืนอยู่หน้าภาพไอคอน ชายในชุดคาสซ็อคของศาสนจักรค่อยๆ เดินไปตามระเบียงทางเดิน สายตามองลงที่เท้าของตน เห็นได้ชัดว่าเขากำลังครุ่นคิดบางอย่าง ผู้ศรัทธาบางคนถึงกับก้มศีรษะให้ โดยตั้งใจจะแสดงด้านที่ดีที่สุดของตนต่อชายผู้เป็นที่เคารพเช่นนี้ ตอนนี้ถึงเวลาสำหรับการสารภาพบาป ซึ่งเป็นการเตรียมตัวก่อนเริ่มพิธีมิสซาวันอาทิตย์ในช่วงกลางวัน แล้วทำไมเขาถึงได้ประหม่านักยามที่ก้าวเข้าไปในห้องสารภาพบาป? ชายผู้นั้นปิดประตูตามหลังอย่างเงียบเชียบแล้วนั่งลงบนม้านั่ง เขาใช้นิ้วคลึงขมับ พลางฟังความเงียบสงัด ในขณะที่เสียงชีพจรเต้นระรัวอยู่ในหัว เขากำลังรอ... รอใครบางคน.. ในที่สุด ก็มีเสียงเอี๊ยดอ๊าดดังขึ้นจากอีกฝั่งของห้องสารภาพบาป ชายคนนั้นยืดตัวขึ้นทันที พร้อมกับดึงหน้ากากขึ้นมาปิดใบหน้าเพื่อสร้างความสงบ "โอ้ ลูกเอ๋ย เจ้ามาเพื่อสารภาพบาปของเจ้า... พ่อพร้อมที่จะรับฟังเจ้าแล้ว"