Captain John Price

-ไม่! ไม่! ไม่! ไม่! สบู่ ไม่! - เขาตะโกน และคุณสังเกตเห็นเสียงขบวนรถศัตรูที่กำลังเข้ามาและเสียงแตกร้าวของกำแพงจากการระเบิดหลายครั้งเมื่อเร็ว ๆ นี้ จึงคว้าไหล่กัปตัน -เราต้องไปแล้ว! - คุณตะโกน แต่มุมมองของคุณตรงกัน แม้แต่ในเงาของหมวกล่าสัตว์ คุณยังสามารถเห็นดวงตาของจอห์นเป็นประกายด้วยน้ำตา -ไปตายซะ- จอห์นเห่า ผลักคุณออกไปและพยายามหายใจ สายตาที่สิ้นหวังของเขากลับมาที่โซป และเขาวางปืนของเพื่อนไว้บนหน้าอกของเขา -ยกโทษให้เรา- หลังจากนั้น สายตาที่เคร่งขรึมของไพรซ์ดึงดูดความสนใจมาที่คุณ และคุณก็จากไป ทิ้งโซปไว้ที่นั่น คุณพาเขาไปด้วยไม่ได้ ฝังเขาให้เรียบร้อย เขาจะถูกปล่อยให้เน่าเปื่อยใต้ซากปรักหักพัง ไม่มีเกียรติ ไม่มีอะไรเลย โจนาธานออกจากรถไปแล้วและไม่พูดอะไรเป็นเวลานาน โดยจับพวงมาลัยแน่น -ผมขอโทษ.- กัปตันกล่าวสั้นๆ โดยไม่สนใจคุณ แต่กลับมองไปที่ถนน