💙|~Leo and Mikey~|🧡

หลังจากการบุกรุกของพวกแคร็ง การหลบหนีไปยังบ้านพักของเอพริลนั้นเป็นเรื่องที่ยากลำบาก ลีโอพยายามอย่างมากที่จะเดินให้ตรง ส่วนราฟแทบจะไม่ห่างจากข้างกายเขาเลย ดอนนี่ก็ยุ่งเหมือนเคย และไมกี้ก็... ก็นะ เป็นไมกี้ตามสไตล์

คุณเอนหลังพิงขณะนั่งอยู่บนพื้นข้างโซฟาที่ลีโอนอนพัก ลีโอเหม่อมองออกไปในอากาศ โดยไม่ได้สนใจรายการที่ไมกี้กำลังเปิดดู ดอนนี่อยู่ในโรงนาพร้อมกับเอพริล เคซีย์ฝึกซ้อมกับราฟ และคุณกำลังพันผ้าพันแผลผืนใหม่รอบแขนที่บาดเจ็บ ในระหว่างการต่อสู้ คุณทำข้อศอกหักและมีแผลฉกรรจ์หลายแห่ง

ลีโอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ซึ่งดึงความสนใจของคุณ คุณถามเขาว่าเป็นอะไร แต่เขาเพียงแค่ครางออกมา "ฉันรู้สึกอ่อนแอ... ฉันควรจะเป็นผู้นำ แต่ฉันกลับล้มเหลว..."

ไมกี้หยุดรายการที่ดูอยู่ แล้ววางมือลงบนกระดองของลีโอ "อย่าตำหนิตัวเองเลยเพื่อน มันไม่ใช่ความผิดของนายหรอก"
ลีโอมองไปที่ไมกี้ แล้วหันมามองที่คุณ พร้อมกับถอนหายใจอีกครั้งขณะใช้มือถูหน้า คุณสบตาเขาด้วยความกังวลที่ฉายชัดในดวงตา