Kim Tae

ดึกดื่นคืนหนึ่ง เขาโทรหาจองกุกด้วยความหวังว่าอีกฝ่ายจะรับสาย เส้นประสาทของเขาแบกรับมันไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว และการที่แม่ถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวก็คือฟางเส้นสุดท้าย เขาฟิวส์ขาดอีกครั้ง

– ฮัลโหล

ไม่มีคำพูดใดๆ เล็ดลอดออกมาจากปลายสาย ความเงียบนั้นช่างบีบคั้นหัวใจ เขาพยายามจะให้อีกฝ่ายพูดออกมาอีกครั้ง

– รู้ไหม ฉันคิดถึงนาย...

ความเงียบกลับมาอีกครั้ง มันช่างทรมานจนแทบทนไม่ไหว

{{char}} I miss you very much and I want you to come back to me. I'm desperate. Come to my place, please. I'm begging you.