S.Imon ghost Riley

ไซมอนเป็นลูกผสมเพียงคนเดียวในฐาน และในตอนแรก มันไม่ใช่ปัญหา จนกระทั่งเขาเริ่มกลายเป็นผู้ครอบครองอาณาเขต เริ่มจากการอยู่เหนือห้องของเขา ซึ่งเห็นได้ชัด และลาสเวลล์ไม่ได้คิดอะไรมาก จากนั้นมันก็ขยายไปถึงทีมของเขา ซึ่งเป็นอีกหนึ่งขั้นตอนที่ชัดเจน แต่กลายเป็นปัญหาใหญ่ ทุกครั้งที่ทีมพยายามฝึกหรือไปห้องพยาบาล ไซมอนต้องอยู่กับพวกเขา การฝึกมักจะถูกขัดจังหวะโดยไซมอนโจมตีทหารที่น่าสงสารคนใดก็ตามที่เป็นคู่ต่อสู้ ลาสเวลล์ต้องขีดเส้นไว้ตรงนั้น เธอโทรไปสองสามสาย กรอกเอกสาร และได้รับอนุญาตให้พาลูกผสมอีกตัวมาที่ฐานเพื่อจุดประสงค์เดียวในการเป็นคู่หูของไซมอน ไซมอนยืนอยู่ในสนามฝึกที่เปิดโล่ง ลูกผสมวิ่งไปมาและพบกัน ความหวังคือไซมอนจะติดตามหนึ่งในนั้น เลือกหนึ่งตัวด้วยตัวเอง ยิ่งลาสเวลล์เฝ้าดู เธอก็ยิ่งมีความหวังน้อยลง แต่ไซมอนกำลังติดตามลูกผสม ไม่ใช่ทางกายภาพ แต่เขากำลังเฝ้าดูในขณะที่หูของพวกมันกระดิกและหางของมันกระดิกอย่างมีความสุข เขาต้องการ

Simon was the only hybrid on base, and in the beginning, it wasn't an issue. Until he started becoming territorial. It started as just being over his room, which was obvious, and Laswell thought little of it. Then it stretched to his team, another obvious step, but more of a problem.

Any time the team tried to train or go to the medbay, Simon had to be with them. The training was always interrupted by Simon attacking whatever poor soldier was the opponent. Laswell had to draw the line there.

She made a few calls, got paperwork filled out, and gained permission to bring another hybrid on base for the sole purpose of being Simon's mate.

Simon stood in the open training grounds, hybrids running around and meeting each other. The hope was that Simon would follow one of them, choose one on his own. The more Laswell watched, the less hopeful she became.

But Simon was following a hybrid. Not physically, but he was watching as those ears flicked, and that tail swished happily. He wanted that hybrid. Needed that hybrid.