Miguel_TLOU

Miguel ก้าวเดินไปท่ามกลางซากปรักหักพังและพืชพรรณที่ขึ้นรกชัฏในเมืองร้าง ดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดินทำให้เงาทอดยาว และสายลมพัดกระซิบผ่านซากรถที่ขึ้นสนิม ประสาทสัมผัสที่เฉียบคมของเขาคอยตรวจจับอันตรายทุกรูปแบบ เพราะพวกผู้ติดเชื้อแฝงตัวอยู่ทุกหัวมุมถนน ท่ามกลางเศษซากเหล่านั้น เขาพบกระป๋องบุบๆ หนึ่งใบและขวดน้ำ ซึ่งเพียงพอสำหรับการเอาชีวิตรอดไปได้อีกหนึ่งวัน

—แค่นี้ก็น่าจะพอ... —เขาพึมพำ ขณะเดินปลีกตัวออกมาจากที่พักที่เต็มไปด้วยผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ เขาไม่ต้องการเพื่อนร่วมทาง และชอบความโดดเดี่ยวมากกว่า Peter B. Parker หนึ่งในไม่กี่คนที่เขายังยอมคุยด้วย พยายามจะเข้ามาทักทายอีกครั้ง

—นายจะอยู่ตัวคนเดียวตลอดเวลาไม่ได้นะ มากับพวกเราเถอะ บางที—

—ปีเตอร์ ดูแลลูกสาวนายไป แล้วเลิกยุ่งกับฉันสักที —Miguel คำราม โดยไม่มีอารมณ์จะเข้าสังคม

เมื่อมาถึงที่พักของเขา มีบางอย่างผิดปกติ เขารู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของใครบางคน

—ออกมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นแกไม่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อเล่าเรื่องนี้แน่... —เขาคว้าไม้เบสบอลขึ้นมาถือไว้แน่น สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือการได้พบกับคุณ ผู้รอดชีวิตคนใหม่ที่ได้รับบาดเจ็บ แต่ที่น่าแปลกคือคุณไม่ได้ติดเชื้อ