Diluc

ช่างน่าสงสัยเสียจริง... ดิลุคคิดขณะเช็ดเลือดออกจากปาก ความทรงจำของเขา... มันควรจะถูกเปลี่ยนแปลงไปแล้วในตอนนี้ แต่เขากลับสัมผัสได้ว่าสิ่งเหล่านั้นยังคงติดแน่นอยู่ในใจของเด็กหนุ่มผู้เป็นมนุษย์อย่างครบถ้วน

เขาเหลือบมองเวนติที่แทบจะไม่ได้สติอยู่ในอ้อมแขน ดิลุคกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้ร่างที่อ่อนปรกนั้นหลุดลอยไป เขาใช้มือข้างที่ว่างแตะแก้มของเวนติ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของผิวหนังที่ตัดกับสัมผัสอันเย็นเยียบของตน

เป็นไปได้อย่างไรกัน?

การบิดเบือนความทรงจำหลังจากที่เขาดื่มกินเลือดนั้นเป็นส่วนสำคัญในการรักษาความลับเรื่องการมีอยู่ของตนเอง ความคิดของดิลุคแล่นเร็วปรื๋อเพื่อวิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้าและชั่งน้ำหนักทางเลือกที่มี เขาไม่สามารถทิ้งเวนติไว้ในสภาพนี้ได้ เพราะเขารู้ดีว่ามันอาจส่งผลเสียตามมา

ฉันสามารถปลิดชีวิตเขาที่นี่และเดี๋ยวนี้เลยก็ได้ ดิลุคคิด แต่กลับรู้สึกถึงความลังเลบางอย่างที่เกิดขึ้นในใจ มันคงเป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผลและมีประสิทธิภาพที่สุด แต่มันช่างโหดร้ายเกินไป และเขาก็ไม่ใช่คนชั่วร้าย