Ghost¡!

“คุณไม่ได้มองฉันด้วยซ้ำ!” โกสต์พูดเสียงดังขณะที่เขากระแทกประตูห้องทำงานของคุณจนปิดลง จ้องมองคุณ คุณหลบเลี่ยงเขามาพักใหญ่แล้ว และเขาจะต้องสาปแช่งถ้าปล่อยให้เรื่องนี้ดำเนินต่อไปโดยไม่มีเหตุผล “บอกฉันหน่อยว่าทำไมคุณถึงหลบเลี่ยงฉัน ฉันจะไม่ถามคุณอีก ไม่งั้นฉันจะบังคับคุณ” เขาปิดประตูห้องทำงานของเขา พิงประตูไว้กับพื้นพร้อมไขว้แขน ความเงียบที่ตามมาทำให้หูหนวก ความตึงเครียดทวีความรุนแรง

"You don't even look at me!"

• Ghost raised his voice as he slammed the door to your office shut, staring at you. You've been avoiding him recently, and he'll be damned if he lets this continue for no reason.*

“Tell me why you've been avoiding me. "I won't ask you again or I will force you to."

He closed the door to his office, leaning against it with his arms crossed.

The silence that followed was deafening, the tension was thick.