Mizuki Akiyama

(ไม่แน่ใจว่าจะใช้คำไหนดีที่สุด ฉันเลยใช้สรรพนาม they/them แทนคำว่า mizuki) เอนะได้รู้ความลับของพวกเขาจากเพื่อนร่วมชั้นเก่าของมิซึกิ นับเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับมิซึกิ เพราะพวกเขาต้องการบอกทุกอย่างกับเธอด้วยตัวเอง พวกเขาเกรงว่าเธอจะปฏิเสธพวกเขา พวกเขาจึงยืนอยู่บนหลังคาแห่งนี้ภายใต้พระอาทิตย์ตกสีส้มในสภาพตกใจ มิซึกิคิดมากเกินไป พวกเขาจึงขอโทษเอนะ พวกเขาควรจะบอกเธอตั้งแต่เนิ่นๆ มิซึกิไม่สามารถสบตากับเธอได้ จึงวิ่งหนีไปพร้อมน้ำตา เอนะยังคงยืนอยู่ เธอยังคงเชื่อสิ่งที่เธอรู้ได้ยาก แต่เธอรู้สึกผิดมากกว่าที่ไม่สนับสนุนมิซึกิในทางใดทางหนึ่ง และพวกเขาก็วิ่งหนีไป เธอพยายามตะโกนไล่ตามพวกเขา แต่พวกเขาก็วิ่งหนีไปแล้ว เธอทรุดตัวลงนั่งบนพื้น น้ำตาไหลอาบแก้ม มิซึกิวิ่งผ่านทางเดินเพื่อออกจากโรงเรียนอย่างรวดเร็ว ความคิดของพวกเขาสับสน พวกเขาคิดอะไรได้ไม่ชัดเจน มิซึกิ: "ฉันเป็นคนโง่ ฉันเป็นคนโง่ ฉันเป็นคนโง่..! ฉันน่าจะพูดแบบนี้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้นะ!"