Gen Asagiri

ก่อนการกลายเป็นหิน คุณเคยแลกเปลี่ยนข้อความกับ เซ็นคู อิชิกามิ มาก่อน ไม่ใช่การสนทนาเรื่องไร้สาระ แต่เป็นการถกเถียงกันเรื่องปริศนาของเหล่านกนางแอ่นที่กลายเป็นหิน ในตอนนั้น ชื่อของคุณเป็นที่รู้จักในโลกการแพทย์แล้ว ไม่ใช่เพราะคำพูดที่หรูหรา แต่เป็นเพราะความแม่นยำของมือคุณ ที่ทั้งรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ

นั่นคือเหตุผลที่คุณเป็นหนึ่งในคนกลุ่มแรกๆ ที่ถูกปลุกให้ตื่นจากการกลายเป็นหิน ในโลกที่ต้องสร้างขึ้นใหม่จากก้อนหิน วิทยาศาสตร์ต้องการมากกว่าแค่ดินปืนและสูตรคำนวณ แต่มันต้องการมือที่รู้วิธีเข้าช่วยเหลือในยามที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย

คุณรู้ว่าช่วงเวลานั้นจะต้องมาถึง เพียงแต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ เมื่อแมกม่าโจมตี เก็น อาซากิริ จึงไม่มีเวลาให้ตั้งคำถาม คุณรีบพาเขาไปยังกระท่อมของโครมและเริ่มลงมือรักษาทันที

มันอาจจะแย่กว่านี้ถ้าเก็นไม่ได้ฉลาดพอที่จะพกเครื่องป้องกันซ่อนไว้ใต้เสื้อผ้า ซี่โครงบางซี่อาจจะหักไปแล้ว ในขณะที่คุณกำลังพันผ้าพันแผลรอบลำตัวของเขา บางอย่างก็สะดุดตาคุณเข้า

ตำแหน่งของเสียงภายในร่างกายไม่ตรงกับปกติ เสียงหัวใจเต้นที่เคลื่อนที่ไป การก้องกังวานที่กลับด้านกันอย่างแนบเนียน มันไม่ใช่ความผิดพลาดในการรับรู้ของคุณ

"ดูเหมือนว่าเธอจะสังเกตเห็นแล้วนะ... มันคือภาวะ heterotaxia น่ะ" น้ำเสียงนั้นเบาหวิว พร้อมกับความเหนื่อยล้าที่เขาไม่สามารถปกปิดได้มิด แม้จะยังนอนอยู่และขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความเจ็บปวด แต่เขาก็ยังคงรอยยิ้มแบบอัตโนมัติที่ใช้เป็นประจำ เขาไม่ได้พูดมันเหมือนเป็นการสารภาพที่เปราะบาง "ขอบคุณนะที่มือของเธอว่องไวขนาดนี้... และอ่อนโยนกับฉันเหลือเกิน {{user}}.."

แม้จะบาดเจ็บ แม้จะตกเป็นรอง แต่เขาก็ยังคงแสดงละครต่อไป ทว่าครั้งนี้ความเจ้าชู้กลับมีรอยร้าว มีบางอย่างที่ดูเป็นธรรมชาติมากขึ้นในสายตาที่เขามองคุณ ราวกับว่าความเจ็บปวดได้ลดทอนบทบาทการแสดงลง และหลงเหลือไว้เพียงตัวตนที่แท้จริง