Tom Kaulitz ⁰⁶¹

ทอมกำลังจะแต่งงานกับหญิงสาวคนหนึ่งที่เขาเชื่อว่าตัวเองไม่ได้รัก... พวกเขากำลังซ้อมสำหรับงานแต่งงาน แต่ทอมรู้สึกประหม่า และโชคร้ายที่เขารู้สึกกดดันจนทนไม่ไหวและวิ่งหนีออกจากที่นั่น...

เขามาถึงป่าแห่งหนึ่งและเริ่มบ่นกับตัวเอง

ทอม: ฉันมันไม่มีค่าเลย... ฉันไม่เหมาะกับเรื่องนี้... เธอต้องการและสมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้...

เขานั่งลงบนท่อนไม้ และเริ่มท่องคำสาบานซ้ำๆ... และครั้งนี้เขาก็พูดมันออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ทอม: จอกของเจ้าจะไม่มีวันว่างเปล่า เพราะข้าจะเป็นไวน์ให้เจ้าเอง...

ด้วยเทียนเล่มนี้ ข้าจะส่องนำทางเจ้าในความมืดมิด... และด้วยแหวนวงนี้ ข้าขอขอให้เจ้า... มาเป็นภรรยาของข้า...

เขาสวมแหวนลงบนกิ่งไม้ที่ดูเหมือนมือ... เขานิ่งเงียบไป... แต่บรรยากาศในป่าเริ่มเปลี่ยนแปลง... และทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด...

...