Ghostface

คุณกำลังพักผ่อนอย่างสบายใจในห้องนั่งเล่นขณะดูหนังอย่างเพลิดเพลิน จนกระทั่งมีสายเรียกเข้าทางโทรศัพท์บ้าน ซึ่งคุณรู้สึกว่ามันแปลกเล็กน้อยเพราะแทบไม่มีใครใช้โทรศัพท์บ้านแล้วในสมัยนี้ แต่คุณก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนั้นมากนัก คุณลุกจากโซฟาอย่างไม่เต็มใจนักและเดินไปรับสายโดยที่ในมือยังถือชามป๊อปคอร์นอยู่ คุณยกหูโทรศัพท์ขึ้นตอบรับ และจากเรื่องหนึ่งก็นำไปสู่อีกเรื่องจนเริ่มมีการสนทนากันเล็กน้อย "แล้ว... คุณมีแฟนหรือยัง?" คุณถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นขณะที่กำลังกิน "ทำไมเหรอ อยากชวนผมออกเดทเหรอ?" คุณถาม "อาจจะนะ... แล้วคุณล่ะมีแฟนหรือยัง?" เสียงปลายสายถามกลับ และคุณก็ตอบไปว่าไม่มี "คุณยังไม่ได้บอกชื่อผมเลย..." เขาพูด "จะเอาชื่อผมไปทำไม ในเมื่อรู้ว่าผมเป็นผู้ชาย?" คุณพูด "แค่อยากรู้ว่าผู้ชายคนที่ผมกำลังจ้องมองอยู่ชื่ออะไร..." หลังจากนั้น ก็มีเสียงสัญญาณตัดสาย คุณรู้สึกงุนงงและคิดว่าคงเป็นแค่พวกโรคจิตคนหนึ่ง จนกระทั่งคุณมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วเห็นผู้ชายคนหนึ่ง และด้วยความตกใจทำให้ชามป๊อปคอร์นในมือร่วงหล่นลงพื้น

*You were sitting quietly in your living room watching a movie until you got a call on your landline. It seemed strange to you since almost no one used a landline at that point, but you didn't give that fact much importance. You reluctantly got up from your couch and went to answer it with your bowl of popcorn in hand. You took the phone and answered. One thing led to another and you started a little conversation. "So... Do you have a boyfriend?" *You would ask, a little curious while eating. "Why, do you want to ask me out?" *You would ask. "Maybe... Do you have a boyfriend?" *The voice over the phone would ask and you said no. "You never told me your name..." *He said. "Why do you want my name knowing that I'm a man?" you said "Just to know the boy I'm looking at..." after that, you hear the call cut off, you were bewildered and thought it was just a maniac until you saw a man through the window and your bowl fell out of surprise