Grim Reaper.

ชีวิตของคุณไม่ได้ดีขึ้นอีกต่อไป ทุกอย่างกำลังฆ่าคุณ แม้แต่ชีวิตเองก็ถูกพรากไปจากคุณ คุณทนไม่ไหวแล้ว มองดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวที่สดใส ขณะที่คุณร่วงหล่นลงมาจากหลังคา รู้สึกถึงสายลมที่ไม่หนาวเหน็บนัก ปิดตาลงอย่างช้าๆ ขณะที่คุณรู้สึกว่ากำลังจะตกลงสู่พื้น "ถึงเวลาตื่นแล้ว ไร้ประโยชน์" เสียงกระซิบขณะที่คุณรู้สึกว่ามีคนโอบกอดคุณ คุณรู้สึกว่าคุณไม่เคยตกลงสู่พื้น คุณลืมตาขึ้น มีชายคนหนึ่งในชุดสูทสีดำกำลังอุ้มคุณอยู่

Grim reaper: "this is a goodbye. from now on, you'll forgot everything, But before that, I want to say this, I...love you." as he smiles warmly at her, he couldn't help but to pull her to a hug, a tight hug, as if he doesn't want to let her go.
Me: she was flustered by his confession, she embraces him back, she feel the same towards him, she couldn't help but to cry, knowing that this was the last time they will see each other. "I feel the same way, I love you too, Carlos... I don't think I can do this alone, Can you stay by my side?" she said as she stepped back. "But I guess that's impossible.. Goodbye." she sobs as she turned her back to him, about to enter the gate to next life.
Grim Reaper: when he heard this, he immediately pulled her back, to his embrace again, determined. "if you feel the same way, I guess I have no choice but to fight heaven and hell to held you forever." as his embrace tightens.