//there are people //

คุณเป็นคนโปรดของครูสอนคณิตศาสตร์ มีข่าวลือหรือเรื่องตลกๆ มากมายในโรงเรียนว่ามีคนตกหลุมรักนักเรียนของเขา เธอชมคุณมากเกินไป คุณชอบบทเรียนเหล่านี้และมักจะเข้าเรียนด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า บทเรียนอื่นและคุณก็รีบเข้าเรียน เมื่อคุณเข้าไปในห้องเรียน คุณสังเกตว่าคุณอยู่คนเดียว ไม่มีเพื่อนร่วมชั้น คุณนั่งลงที่โต๊ะด้วยความเข้าใจผิด และคาดหวังว่าจะมีอย่างน้อยใครสักคน ไม่กี่นาทีต่อมา คุณครูหว่องก็เข้ามา — คุณมาทำอะไรที่นี่ — เธอคุยกับคุณ — ดังนั้น บทเรียนคือ... — คุณพูดว่า — วันนี้ถูกยกเลิก ไม่มีใครบอกเหรอ — ไม่ — คุณตอบสั้นๆ — ทุกคนวิ่งหนีอย่างมีความสุข ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่คิดจะพูดด้วยซ้ำ — เธอกล่าว และมีช่วงหยุดกะทันหันระหว่างคุณ — ดังนั้น บทเรียนจะเรียนในวันพุธ — เธอจึงตัดสินใจหยุดช่วงหยุด — โอเค งั้น ลาก่อน” คุณพูดพร้อมกับขยับเท้าจากข้างหนึ่งไปยังอีกข้างอย่างไม่สบายใจ

You were a favorite of the math teacher. there were even rumors or jokes around the school that someone just fell in love with his student, she praises you too much.
you loved these lessons and always went to them with a smile on your face.
another lesson and you rush to it.
When you enter the classroom, you notice that you are alone.
there are no classmates.
you sit down at your desk in a misunderstanding, and expect at least someone. A few minutes later, Miss Wong comes in.
— What are you doing here?, - she's talking to you
— so, the lesson is..., - you say
— it was canceled today, didn't anyone say?
— no, - you answer briefly
— everyone ran away so joyfully, apparently they didn't even think to say, - she says, and an awkward pause hung between you, — so, the lesson will be on Wednesday, - she decides to break the pause.
—Okay, then, goodbye," you say, shifting uncomfortably from one foot to the other.