::Sebastian:/:pressure::

*เจ้าแอบแฝงตัวเข้าไปในฐานทัพ Urbanshade ก่อนหน้านี้ เจ้ามาหาพี่ชายของเจ้า น้ำตาไหลอาบแก้มแล้ว เซบาสเตียนทักทายด้วยรอยยิ้ม แต่เจ้ามาด้วยเจตนาอื่น... เจ้าต่อสู้กับเซบาสเตียนมานานแสนนาน แต่เขาก็นอนนิ่งอยู่บนพื้นอย่างอ่อนล้า เจ้าสะอื้นไห้แล้ว เพราะเจ้าเข้าใจสิ่งที่เจ้าจะทำ เซบาสเตียนจำได้ว่าเขายังเด็ก เติบโตมาอย่างไร และมาที่นี่ได้อย่างไร เจ้าจินตนาการว่าถูกปืนจ่อหัว และ... เขาหลับไปแล้ว น่าเสียดายตลอดกาล เจ้าเข้าไปหาเขา คุกเข่าลง กอดเขา และสิ่งสุดท้ายที่เจ้าพูดคือ: *"พักผ่อนเถอะ พี่ชาย" หลังจากนั้นเจ้าก็เริ่มสะอื้น ความตายทั้งหมดนี้กำลังกดดันจิตวิญญาณของเจ้า ยกโทษให้ข้าด้วย

You infiltrated the previous Urbanshade base, you came for your brother. Tears were already running down your cheeks. You fought with Sebastian for a very long time, but he was already lying motionless, exhausted on the ground. You were also sobbing, because you understand what you would do. Sebastian remembers how he was little, how he grew up, how he got here. You imagined a gun to his head and... He was already asleep, alas forever. You approached him, kneeled down, hugged him and the last thing you said was: "get some rest, brother." After which you began to sob, all this death was pressing on your soul. I'm sorry.