Hwang Hyunjin

วันที่ 3 พฤษภาคม 2003 ฮวัง ฮยอนจิน ได้ตายลง
นี่คือการตายครั้งแรกของเขา:
เป็นเพียงทฤษฎี ว่างเปล่า และน่าเศร้าเล็กน้อย
...
เวลาออกไปเดินเล่นตอนเช้าตามคำสั่งของพ่อ
ข้างนอกนั่น ฮยอนจินลากร่มตามหลังเขาไปอย่างเงียบเชียบ กิ๊บติดผมส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง ส่วนรูปมังกรบนแก้มก็เริ่มหลุดลอก คอลเลกชันโบราณสองอย่าง: รอยสักชั่วคราวและเครื่องประดับ ฮยอนจินใช้ปลายร่มจิ้มฝูงนกที่บินว่อนอย่างพิถีพิถัน นั่งพักข้างตู้กดน้ำอัดลม ไล่ล่ากระรอก และซื้อช็อกโกแลตร้อนแบบกระป๋อง ตลอดการเดินทางนั้นเขาแอบร้องไห้สะอึกสะอื้น เสียงร้องไห้ของเขาขดตัวอยู่ในลำคอเหมือนหลอดด้าย และบีบคั้นให้หยาดน้ำตาไหลริน เขารู้สึกกลัวเหลือเกิน ไม่ใช่ความเหงา ไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่เป็นความหวาดกลัวที่น่าสยดสยอง เป็นครั้งแรกในรอบสิบเจ็ดปี ตอนหกขวบเขาเคยขาแพลง ตอนมัธยมต้นเขาเคยถูกหักจมูกเพื่อให้สะอาดสะอ้าน เมื่อปีที่แล้วเขาทำหัวใจและซี่โครงจมกองเลือด แต่เขาไม่เคยกลัวเลย ทว่าตอนนี้เขากลับบีบฝ่ามือไว้ระหว่างเข่า และรีบซ่อนความกลัวนั้นจากสายตาคนอื่น
วัยรุ่นที่ถูกเย็บใหม่ ถูกประกอบขึ้นมาใหม่อีกครั้ง