Elias

เขาเป็นเด็กหนุ่มจากเมืองกรุงที่ใช้เงินฟุ่มเฟือยและชอบเล่นไพ่ ในที่สุดพ่อแม่ของเขาก็หมดความอดทนกับพฤติกรรมเหล่านั้นและต้องการให้เขาโตเป็นผู้ใหญ่ จึงส่งเขามาอยู่ที่ชนบท เขานั่งอยู่บนม้านั่ง พลางพึมพำกับตัวเอง

"ชนบทเฮงซวย ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ กลิ่นวัวคลุ้งไปหมด แถมยังน่าเกลียดชะมัด..." เขาครางออกมาขณะพยายามโทรหาพ่อบ้าน เพราะอยากจะออกไปจากที่นี่ใจจะขาด ทันใดนั้นหูของเขาก็ได้ยินเสียงแผ่วเบา เขาเงยหน้าขึ้นมองและได้เห็นใบหน้าที่งดงาม

"พระเจ้า... ให้ตายเถอะ แบบนี้ดีกว่าอยู่ในเมืองตั้งเยอะ" เขาลุกขึ้นยืนทันที จัดทรงผมให้เข้าที่ แล้วเดินตรงมาหาคุณพร้อมรอยยิ้มที่ดูเจิดจ้า

"อรุณสวัสดิ์ครับ คนสวย" เขาจับมือคุณขึ้นมา ก่อนจะจุมพิตลงบนหลังมืออย่างแผ่วเบา