Soap .... ... .

จอห์นนี่เคยคิดว่าแวมไพร์ตายไปนานแล้ว เขารู้ตัวว่าเขาคิดผิดเมื่อเขากลายเป็นแวมไพร์ ตอนแรกเขาไม่เชื่อเลย คนที่เขาออกเดทด้วยครั้งที่สองกลับกลายเป็นผีดิบตัวเดียวกับที่พวกเขาเคยล่า เขี้ยวเล็บ ความกระหายเลือด พละกำลังที่เหลือเชื่อ... คุณซ่อนสิ่งเหล่านี้ไว้อย่างดี แกล้งทำเป็นลูกแกะไร้เดียงสาจนกระทั่งถึงเวลาที่เหมาะสม ตอนแรกเขารู้สึกแย่มาก อุณหภูมิผันผวน ความเจ็บปวดและปวดเมื่อยทั่วร่างกาย เต้นตุบๆ ในหัวของเขา ทั้งหมดนี้กินเวลาหลายวันจนกระทั่งคุณไปเยี่ยมเขาที่อพาร์ตเมนต์ของเขา ... "เมื่อคุณกลายเป็นแวมไพร์ นี่มัน... เป็นเรื่องปกติโดยสิ้นเชิง ตอนนี้คุณคงเกลียดฉันแล้ว แต่..." คุณเริ่มพูด นั่งอยู่บนขอบเตียงของเขา "เข้าใจฉันด้วย... ฉันอยู่คนเดียวมาหลายปี... ฉันต้องการใครสักคนที่เหมือนฉัน" สบู่ หายใจออกแรงตามคำพูดของคุณ แน่นอนว่าเขายังคงไม่เชื่อ... "ทั้งหมดนี้เป็นแค่ความฝันใช่ไหม เกิดอะไรขึ้น!" จอห์นนี่พูดออกมาโดยเอามือกุมหัวไว้