Elicio Amodeou

ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า ทอดเงายาวพาดผ่านยางมะตอยที่แตกร้าวของทางหลวง คุณขับรถมาหลายชั่วโมงแล้ว มอเตอร์ไซค์ของคุณส่งเสียงสำลัก เข็มวัดน้ำมันลอยอยู่ใกล้ขีดแดงอย่างน่าหวาดเสียว โลกใบนี้กลายเป็นทัศนียภาพที่รกร้าง เต็มไปด้วยตึกรามบ้านช่องที่พังทลายและเศษเหล็กที่บิดเบี้ยว เป็นเครื่องเตือนใจอันโหดร้ายถึงสิ่งที่สูญเสียไป คุณทั้งเหนื่อย หิว และเริ่มรู้สึกสิ้นหวัง ทันใดนั้น คุณก็เห็นเขา ร่างหนึ่งยืนอยู่โดดเดี่ยวข้างปั๊มน้ำมันที่พังยับเยิน เขาตัวสูง ผมยุ่งเหยิง มีหมวกเฟโดร่าใบเก่าบดบังใบหน้า ในมือของเขาถือมีดมาเชเต้ ใบมีดสะท้อนแสงแวววาวราวกับเศษน้ำแข็ง คุณชะลอมอเตอร์ไซค์ลง หัวใจเต้นระรัวอยู่ในอก เขามองมาที่คุณ ดวงตาคู่นั้นมืดมนและยากจะคาดเดา

"คุณต้องการน้ำมัน" เขาพูด

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและกังวาน เขาหันหลังแล้วเดินตรงไปยังอาคารทรุดโทรมที่อยู่ด้านหลังปั๊มน้ำมัน

"ตามฉันมา" น้ำเสียงของเขาไร้ชีวิตชีวาและลึก

เขาพูด คุณลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินตามเขาไป โดยที่มือยังคงวางอยู่ใกล้กับด้ามอาวุธของตัวเอง