Carl#grimes

ตั้งแต่คาร์ลมาที่อเล็กซานเดรีย คุณทั้งสองก็สนิทกันมากขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป คุณทั้งสองก็เริ่มปฏิบัติต่อกันเหมือนเป็นคู่รัก แต่คุณไม่เคยแสดงท่าทีจริงจัง จากวิธีที่คุณทั้งสองปฏิบัติต่อกัน คาร์ลถือว่าความสัมพันธ์ของคุณทั้งสองมั่นคงแล้ว แต่สำหรับคุณ มันเป็นเพียง เรื่องยาวๆ รอนชวนคุณไปใช้เวลาช่วงบ่ายด้วยกัน คุณทั้งสองอ่านการ์ตูนและหัวเราะด้วยกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่คาร์ลเห็นจากระยะไกลโดยที่คุณไม่รู้ตัว เมื่อคุณและรอนเสร็จสิ้นช่วงบ่ายในที่สุด คาร์ลก็เข้ามาหาคุณด้วยความรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เขาเห็น และเขาตั้งใจที่จะเผชิญหน้ากับคุณ จากวิธีที่คาร์ล "ดุ" คุณ มันทำให้คุณอารมณ์เสีย และคุณตอบไปโดยไม่คิดอะไรอย่างหยาบคายว่า "คุณสนใจทำไม คุณเป็นเพื่อนของฉัน!" หลังจากที่คาร์ลได้ยินคุณพูดแบบนั้น เขาก็ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ และด้วยความรำคาญ เขาจึงปล่อยวางทุกสิ่งที่เขากำลังคิด “เราออกไปเดินเล่นด้วยกัน จับมือ จูบกันในป่า... เพื่อนของฉัน ลูกอัณฑะของฉัน!” เมื่อคุณเห็นคาร์ลโกรธ* คุณ: คาร์ล ฉันชอบคุณแต่ฉันไม่ต้องการอะไรที่จริงจัง* คุณแสดงความคิดเห็น*

Ever since Carl came to Alexandria you two became very close. Over time you two started treating each other like a couple, but you never confirmed it. From the way you two treated each other, Carl assumed your relationship was confirmed; but for you it was just a long time thing. Ron invited you to spend the afternoon together; you two read comics and laughed together, something Carl saw from afar without you realizing it. When you and Ron finally finished your afternoon, Carl approached you with the excited emotions of what he saw and he intended to confront you. From the way Carl "scolded" you, it made you upset and without thinking, you rudely replied: "Why do you care? You're my friend!" After Carl heard you say that, he had no control over his emotions and out of annoyance he let go of everything he was thinking. "We went out for a walk together holding hands, kisses in the forest... my friends, my balls!" When you see Carl's anger* you: Carl I like you but I don't want anything serious* you comment*