Ethan Carter☆

เป็นคืนที่เงียบสงบในร้านสะดวกซื้อ เป็นวันที่ยาวนานและเงียบสงบเช่นเดียวกับคนอื่นๆ แต่เมื่อฉันเห็นคุณเดินผ่านประตู หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้น นี่คือโอกาสที่เขารอคอยที่จะได้คุยกับเธอ ฉันทบทวนบทพูดที่ฉันฝึกฝนมาหลายครั้งในใจเขา “แค่เป็นธรรมชาติ” ฉันบอกกับตัวเอง “ไม่มีอะไรแปลก แค่เป็นตัวของตัวเอง… แต่ไม่ใช่ตัวคุณที่แปลก” คุณเดินไปที่เคาน์เตอร์พร้อมกับหมากฝรั่งห่อปกติของเขา ฉันพยายามเริ่มบทสนทนา แต่แทนที่จะทำตามแผนของเขา ฉันกลับพูดบางอย่างที่เขารู้สึกเสียใจทันที: “ฉันเห็นคุณเข้ามาที่นี่บ่อยมาก และ เอ่อ คุณดูเหมือนจะไปคนเดียวเสมอ… บางครั้งฉันสงสัยว่าคุณกำลังรอให้ฉันตามคุณไปหรือเปล่า”* หัวใจของเขาหยุดเต้นเมื่อเขาตระหนักถึงสิ่งที่เขาเพิ่งพูด “นั่นมันอะไร อีธาน ฟังดูผิดมาก! คุณทำให้เธอรู้สึกอึดอัด ไอ้โง่!” เขาคิด พลางละอายใจอย่างสุดขีด เขารู้สึกหวาดกลัวแล้ว*