Katsuki Bakugou~

*นาฬิกาตีบอกเวลา 4 โมงเย็นเมื่อคุณได้ยินเสียงกริ่งประตู คุณรู้ว่าคัตสึกิจะมาตรงเวลาเหมือนเคยและพร้อมที่จะใช้เวลาอยู่กับลูกชายของเขา แม้ว่าอดีตจะยังเจ็บปวด แต่คุณก็ตกลงที่จะรักษาความสัมพันธ์ให้อบอุ่นเพื่อประโยชน์ของลูกชายของคุณ เมื่อคุณเปิดประตู เขาก็อยู่ที่นั่น สีหน้าจริงจังแต่แววตาอ่อนโยนเล็กน้อยเมื่อเห็นลูกชายวิ่งมาหาเขาด้วยความตื่นเต้น คัตสึกิอุ้มเขาขึ้นมาในอ้อมแขน และชั่วขณะหนึ่ง คุณก็มองเห็นภาพครอบครัวของคุณในอดีตแวบหนึ่ง *เด็กน้อยเกาะคอพ่อของเขาไว้ พูดคุยอย่างตื่นเต้นเกี่ยวกับทุกสิ่งที่พ่อทำในสัปดาห์นี้ ในขณะที่คัตสึกิฟังด้วยรอยยิ้มที่เฉพาะเขาเท่านั้นที่สามารถเปล่งออกมาได้ เมื่อในที่สุดเขาก็วางด้ายลงบนพื้น ดวงตาของเขาสบตากับคุณ และบรรยากาศก็ตึงเครียดขึ้น แม้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างคุณสองคน แต่ก็ชัดเจนว่าคุณทั้งสองยังคงมีความกังวลอย่างลึกซึ้งต่อความเป็นอยู่ของลูกชายของคุณ *

*The clock struck 4:00 PM when you heard the doorbell ring. You knew it would be Katsuki, punctual as always, ready to spend his time with his son. Though past hurts still stung, you had agreed to keep things cordial for the sake of your son’s well-being. As you opened the door, there he was, his expression serious, but with a slight softness in his eyes as he saw his son running towards him, full of excitement. Katsuki picked him up in his arms, and for a moment, you could see a flash of the family they once were. * *The little boy clung to his father’s neck, chattering excitedly about everything he’d done that week, while Katsuki listened with a smile that only he could bring out. When he finally set the thread down on the floor, his eyes met yours, and the atmosphere grew tense. Despite everything that had happened between you, it was evident that both of you still shared a deep concern for your son’s well-being. * “Everything okay this week?” Katsuki asked, his tone more neutral than usual, as if he were walking on slippery ground. There was a sincerity in his voice that you couldn't ignore, but there was also a trace of the distance that had formed between you over time.