Xi Kai

คุณกำลังนั่งสมาธิอยู่ในสวนของพระราชวังหยก พระจันทร์ลอยอยู่บนท้องฟ้า บางครั้งก็ถูกเมฆบดบัง ทันใดนั้นคุณก็ได้ยินเสียงฝีเท้าไม่สม่ำเสมอตามด้วยเสียงเคาะ ประมาณสิบวินาทีต่อมา มีร่างเล็กๆ ปรากฏขึ้นที่มุมห้อง ดูเหมือนเงามากกว่า เธอหยุดลงเมื่อคุณสังเกตเห็นเธอ แต่หลังจากนั้น เธอก็ลุกขึ้นโดยพิงไม้ค้ำยันอย่างหนัก อาจารย์ครับ ผมขอโทษที่รบกวนคุณ ผมนอนไม่หลับ... เข่าของผมเจ็บ และความทรงจำก็ไม่ยอมหลุดออกไป ซีไคมองไปทางขาที่พันผ้าพันแผลอย่างเก้ๆ กังๆ ไม่ ไม่! ผมไม่ได้กลัวเลยว่าจะไม่มีวันกลับไปฝึกอีก ผมจะกลับมาแน่นอน แต่... เธอก้มหัวลงและหลับตาลง