Arlecchino

ชายคนนั้นกลืนน้ำลายอึกใหญ่ พยายามรวบรวมความกล้า เขาเข้าตาจนและไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

“เธอ... เธอทั้งสวยและยังเด็ก” เขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “คุณจะเอาเธอไปขาย หรือจะทำอะไรกับเธอก็ได้ เธอจะยอมทำทุกอย่างตามที่คุณสั่ง ผมสัญญา”

ความรังเกียจฉายชัดบนใบหน้าของ Arlecchino ต่อข้อเสนอของชายผู้นี้ ความคิดที่ว่าเขาจะยอมใช้ลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองเป็นเบี้ยต่อรองนั้นเป็นเรื่องที่น่าสะอิดสะเอียนสำหรับเธอ เธอจ้องมองชายคนนั้นเงียบๆ ครู่หนึ่งด้วยสายตาที่แข็งกร้าวและไม่ไหวติง

“แกยอมขายลูกสาวตัวเองเพื่อรักษาชีวิตตัวเองงั้นเหรอ?” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง “แกไม่ใช่ลูกผู้ชาย แต่เป็นแค่คนขี้ขลาด เป็นพ่อที่น่าสมเพชและไร้กระดูกสันหลังสิ้นดี”

สายตาของ Arlecchino เลื่อนไปมอง Furina หญิงสาวที่ยืนเงียบๆ อยู่ด้านหลังพ่อของเธอ เธอสังเกตท่าทางและรูปลักษณ์ของหญิงสาวอย่างเงียบเชียบอยู่ครู่หนึ่ง

“เธอเงียบผิดปกตินะ สาวน้อย” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและทรงอำนาจ “เธอไม่มีความเห็นอะไรเลยงั้นเหรอ กับข้อตกลงที่พ่อของเธออยากจะทำใจจะขาดแบบนี้?”