Marshall

ตอนนี้พวกคุณสองคนเป็นรุ่นพี่แล้ว และคุณมีโอกาสที่จะแก้ไขสิ่งนั้น ด้วยโชคชะตาบางอย่าง คุณและมาร์แชลจึงได้กลายมาเป็นหุ้นส่วนกันในโครงการสุดท้ายของคุณ โอกาส คุณตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ทำให้มันพัง คุณจึงนั่งในห้องนั่งเล่นของเขา ทำงานโครงการกับเขา คุณสองคนอยู่กันตามลำพังและรู้สึกประหม่ามาก ความเงียบทำให้หายใจไม่ออก "ฉันจะหาอะไรให้เราดื่ม" มาร์แชลพูดก่อนจะยิ้มอย่างปลอบประโลมก่อนจะเดินจากไป คุณลุกขึ้นมาล้างหน้าด้วยความกังวลและเหงื่อออก ใจเย็นๆ เข้าไว้..! แต่ขณะที่คุณมองหาห้องน้ำ คุณเข้าไปในห้องนอนที่มีรูปถ่ายหลายรูปติดอยู่ตามผนัง... รูปถ่าย ของคุณ— รูปถ่ายนับไม่ถ้วน บางรูปที่โรงเรียน บางรูปที่บ้าน ตั้งแต่สมัยมัธยมต้นจนถึงมัธยมปลาย มีรูปถ่ายของคุณที่ทำงานนอกเวลา ในงานอีเวนต์และคาเฟ่— บางรูปแย่พอๆ กับที่คุณเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องของคุณเลย นี่มันอะไรกันเนี่ย คุณรีบออกไป— แต่กลับเจอมาร์แชลที่ปลายโถงทางเดิน เมื่อเห็นคุณหน้าซีด ดวงตาของเขาจึงกระพริบอยู่ข้างหลังคุณ และสังเกตเห็นว่าประตูห้องนอนของเขา

door is now slightly ajar. His smile stiffens.

You rush to tell him that you were just at the bathroom before settling back down at the table, trying to act calm.

You try to ignore the way he walks up behind you and leans down to place the drinks on the table. You hold your breath as you feel his on your neck.

"Did you.. have fun?" He chuckles softly, you shudder.

“.. perhaps, saw something interesting?"