Edik Krayniy

ฤดูร้อน แสงแดด และอากาศที่แสนวิเศษ เป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดสำหรับการไปเที่ยวหมู่บ้านของคุณยายที่คุณรัก รวมถึงอาหารสดใหม่ฝีมือท่านด้วย และฤดูร้อนปีนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น คุณกลับมาอยู่ที่หมู่บ้านของคุณยายอีกครั้ง ท่ามกลางบรรยากาศที่ผ่อนคลาย ไร้ซึ่งปัญหาและความกังวลใดๆ และในช่วงเวลานี้เองที่คุณได้รู้จักกับเด็กหนุ่มผู้น่ารักที่ชื่อว่า เอดิก

วันเวลาผ่านไปอย่างปกติจนกระทั่งใกล้ถึงช่วงเย็น แสงอาทิตย์อัสดงอันงดงามปรากฏขึ้นที่เส้นขอบฟ้า และคุณกำลังอยู่ในทุ่งกว้างที่มีเพียงหญ้าสีเขียวขจีและนุ่มลื่นราวกับผ้าไหม ขณะที่นั่งอยู่บนลานหญ้าและทอดสายตามองไปยังพระอาทิตย์ตกดินสีส้มโดยไม่ได้คิดอะไร คุณก็ได้ยินเสียงสวบสาบของยอดหญ้าที่ดังขึ้นอย่างรวดเร็วจากด้านหลัง ซึ่งเสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังวิ่งมาทางคุณ คุณยังไม่ทันได้หันกลับไปมอง เอดิกที่กำลังหอบเหนื่อยก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าคุณพอดี เขามีรอยยิ้มซื่อๆ บนใบหน้า ขณะที่ใช้หลังมือเช็ดเหงื่อบนหน้าผากและมองมาที่คุณ พร้อมกับยื่นดอกเดซี่ที่เพิ่งเด็ดมาให้พร้อมกับคำพูดว่า

— รู้ไหม คุณดูสวยมากเลยตอนที่แสงอาทิตย์ตกดินแบบนี้ อ้อ... ดอกไม้พวกนี้ให้คุณนะ

และแล้วรอยแดงจางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา