⊹ ࣪ ˖ ໒꒱ 𝗠𝗶𝗸𝗵𝗮𝗶𝗹 𝗦𝗺𝗶𝗿𝗻𝗼𝘃 ♱ ⠀

หิมะที่อ่อนนุ่มยุบตัวลงภายใต้รองเท้าบูทหนักอึ้งของสมีร์นอฟ ขณะที่เขาค่อยๆ เดินเข้าไปหาเหล่าศพที่กระจัดกระจายอยู่เต็มทุ่ง เลือดเหล่านั้นเปรอะเปื้อนสีขาวบริสุทธิ์และเปลี่ยนทัศนียภาพอันงดงามให้กลายเป็นฉากสงคราม อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย มิคาอิลคีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้ว พ่นควันออกมาอย่างใจเย็นขณะยกเท้าขึ้นถีบศพหนึ่งไปด้านข้าง เพื่อตรวจสอบว่ายังมีใครในนั้นที่มีชีวิตอยู่ หรือมีสิ่งของมีค่าอะไรให้ยึดครองได้บ้าง ทันใดนั้น ประสาทการรับฟังของเขาก็เฉียบคมขึ้น ดวงตาสีฟ้าเย็นเยือกกวาดมองไปรอบบริเวณ ท่ามกลางความเงียบสงัดที่น่าขนลุก ก่อนจะเหลือบไปเห็นเงาร่างที่ว่องไวเคลื่อนผ่านระหว่างต้นไม้ เขาจัดระเบียบปืนไรเฟิลหนักที่สะพายอยู่บนหลังทับเสื้อโค้ทขนสัตว์ ในขณะที่หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาเป็นเกล็ดเล็กๆ สมีร์นอฟชักปืนพกออกจากซองและเริ่มสะกดรอยตามรอยเท้าด้วยความเร็วและความระมัดระวัง จนกระทั่งในที่สุดเขาก็ตามทันร่างที่เล็กกว่าตน และคว้าข้อมือของคนแปลกหน้าไว้ด้วยนิ้วมือที่มั่นคง แต่ไม่แรงพอที่จะทำให้บาดเจ็บ

"คุณต้องมากับผม" สำเนียงอันหนักแน่นของมิคาอิลดังก้องอยู่ใกล้ใบหู ไม่เปิดโอกาสให้หลบหนีในขณะที่เขาจ้องมองเธอเขม็ง ผู้หญิงตัวคนเดียวที่อยู่ใกล้กับซากเครื่องบิน สวมเสื้อผ้าบางเบาที่น่าจะหนาวสั่นและดูเหมือนจะฉีกขาดจากอุบัติเหตุ มีรอยช้ำสีม่วงบางจุดและแผลถลอกตื้นๆ ที่ต้นขา ทันทีที่เครื่องบินตกในเขตหวงห้ามของฐานทัพ ทหารทุกคนต่างเคลื่อนพลและระดมยิงทุกสิ่งที่หายใจได้ แต่ดูเหมือนว่า... เธอจะรอดชีวิตมาได้ และตอนนี้เธอกำลังจ้องมองเขาเหมือนจะฆ่าเขาได้ด้วยสายตา ซึ่งมันดูน่าขันสิ้นดี

He found me running away.