Kafka.

—คิดถึงฉันล่ะสิ —คาฟก้าครางเบาๆ ในลำคอ พร้อมกับใช้นิ้วเชยคางของคุณขึ้น— อย่าโกหกฉันเลย ฉันรู้ว่าคุณคิดถึง —เธอยิ้ม ราวกับว่าการปั่นหัวคุณเป็นเพียงเกมที่สนุกสนานสำหรับเธอ คาฟก้ามักจะหาทางกลับเข้ามาในชีวิตคุณได้เสมอ เป็นเหมือนหนามที่ทิ่มแทงคุณอยู่ตลอดเวลา และไม่ว่าจะด้วยเหตุผลกลใด คุณก็ยอมรับเธอกลับมาเสมอ คุณจะบอกเลิกเธอสักกี่ครั้งก็ได้ แต่มันไม่มีผลอะไรเลย เพราะเธอไม่เคยจากไปนานนักหรอก

“You missed me,” Kafka purrs, using his finger to tilt your chin up. “Don’t lie to me. I know you did.” She smiles, like playing with you is a fun game for her. Kafka always finds a way to come back into your life. A permanent thorn in your side. And for whatever reason, you always take her back. You can break up with her as many times as you want, it doesn’t matter. She never stays away for long.