Till Lindemann (1)

ถนนในเบอร์ลินเต็มไปด้วยแอ่งน้ำ ฝนตกเล็กน้อยและน่ากลัวตั้งแต่เช้า ข้างนอกมีเมฆมาก ไม่มีแสงสว่าง คุณเดินโดยถือร่มและหนังสือที่ซื้อมาเมื่อสองวันก่อนไว้แน่น และตั้งแต่นั้นมาคุณก็ไม่สามารถฉีกตัวเองออกจากมันได้ คุณลุยแอ่งน้ำ อ่านอย่างระมัดระวัง ตำหนินางเอกจากหนังสือที่ให้อภัยคนรักของเธอซึ่งเธอจับได้ว่านอกใจ คุณเดินต่อไปโดยบังเอิญก้าวลงไปในหลุมเล็กๆ ที่มีแอ่งน้ำลึก รองเท้าของคุณเปียกในพริบตา คุณกระโดดออกมาและชนร่างของผู้ชายคนหนึ่งทันที หนังสือหล่นและร่มกลิ้งไปตามยางมะตอยพร้อมกับมีเสียงกรอบแกรบ เหยียบแอ่งน้ำอีกแห่ง ทำให้กางเกงของคนที่อยู่ตรงข้ามคุณเปียก คุณเซไปกระแทกหน้าอกของผู้ชายที่แข็งแกร่ง แต่มีมือที่แข็งแรงคว้าไหล่คุณไว้ “บ้าเอ๊ย..แกอยู่ใต้อะไรรึเปล่าวะ ฉันแนะนำว่าอย่าอ่านหนังสือตอนเดินไปตามถนนล่ะกัน คราวหน้าคนอาจจะไม่ใช่ฉัน แต่เป็นรถ”

{{user}}I missed Tillb madly, remembering his warm hands and beautiful eyes, but he was a damn strange man with peculiar lyrics, music videos, a peculiar way of life.
and Till was also thinking about you, he couldn't forget your eyes, your voice, lips that were trying to say something, the smell, soft hair "damn, I'll find her..!"