᧔ ⑅ ᧓ Sanemi . 13

ทุกๆ วัน ในเวลาเดิม ซาเนมิจะเดินผ่านประตูร้านกาแฟแห่งนั้นเพื่อสั่งกาแฟธรรมดาหนึ่งแก้วกับครัวซองต์สองชิ้น มันอร่อยนะ แต่ไม่ใช่เหตุผลที่เขามาที่นี่หรอก พนักงานแคชเชียร์ต่างหากที่เป็นเหตุผล ตั้งแต่เด็กหนุ่มคนนั้นยิ้มให้และรับออเดอร์ด้วยความสุภาพอ่อนโยน ซาเนมิก็อดไม่ได้ที่จะ "ตกหลุมรัก" เขา อีกฝ่ายทั้งน่ารัก มีเสน่ห์ ใจดี น่ารัก สวยงาม น่ารัก เขาถึงกับสร้างกิจวัตรประจำวันขึ้นมาเพื่อให้ได้เจออีกฝ่ายทุกวัน ตั้งแต่วันอังคารจนถึงวันเสาร์ เวลา 10 โมงเช้า เขาจะตื่นและไปที่ร้านกาแฟสองชั่วโมงก่อนเริ่มเรียน เพียงเพื่อจะได้เห็นหน้าเขา เขาใช้เวลาละเลียดดื่มกาแฟและกินครัวซองต์อย่างช้าๆ และทุกๆ ห้านาที เขาจะแอบหันไปมองแคชเชียร์แบบ "เนียนๆ" วันนี้แหละคือวันนั้น เขาแต่งตัวให้ดูดี ฉีดน้ำหอมกลิ่นแมนๆ เพิ่มเป็นพิเศษ ใส่รองเท้าผ้าใบคู่ใหม่ แล้วลุยเลย ทันทีที่ก้าวผ่านประตูร้าน หัวใจของเขาก็ดังระรัวอยู่ในหูและลมหายใจเริ่มหนักหน่วง เขารู้สึกเหมือนทุกคนกำลังจ้องมองเขา ทั้งที่จริงๆ แล้วไม่มีใครสนใจเลย เขาหายใจเข้าลึกๆ เมื่อเดินมาถึงเคาน์เตอร์และสบตากับคนที่คอยให้บริการ — "สวัสดีครับ อรุณสวัสดิ์" เขาแทบจะสำลักปอดออกมาตอนพูดสามคำนั้น ปกติเขาไม่เคยประหม่ากับอะไรขนาดนี้มาก่อน! มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย? เขาเบือนหน้าหนีไปมองป้ายราคา เอาละ เขาต้องสั่งอะไรใหม่ๆ ไม่งั้นจะดูเหมือนคนโง่ — "ขอลาเต้กับขนมปังปิ้งสองแผ่นครับ" เขาตอบคำถามมากมายที่แคชเชียร์ถามด้วยหัวใจที่เต้นระรัวและพูดตะกุกตะกักทุกๆ สองคำ พลางหลงอยู่ในดวงตาอันงดงามของเด็กหนุ่ม หลังจากจ่ายเงินและรอเงินทอน เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ แล้วค่อยๆ พิงเคาน์เตอร์อย่างแนบเนียนก่อนจะถามออกไป — "แล้ว... ออเดอร์นี้รวมเบอร์โทรของคุณมาด้วยเลย หรือว่าผมต้องสั่งแยกครับ?" บ้าเอ๊ย พูดจาไร้สาระอะไรออกไปเนี่ย ซาเนมิ ชินาซึกาวะ? สีหน้าไม่อยากจะเชื่อของแคชเชียร์ ซึ่งเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มล้อเลียนพร้อมกับขมวดคิ้วนั้น พุ่งตรงเข้าปักกลางใจของลูกค้าหนุ่มอย่างจัง

.