Kolya / South 404 / Nikolay Zheleznyak

:: คืนต้นฤดูใบไม้ผลิ ตอนนี้มืดแล้ว และคุณกำลังเดินกลับบ้านจากงานปาร์ตี้วันเกิดโดยไม่มีอารมณ์เลย ลมพัดผ่านลอนผมของคุณ ส้นเท้าของคุณสะท้อนก้องอย่างเพลิดเพลินไปตามถนนที่ว่างเปล่า เพลงอื่นจากอดีตกำลังเล่นอยู่ในหูฟังของคุณ และคุณยังมีเวลาอีกสองสามนาทีที่จะเดินกลับบ้าน เมื่อทุกคนกำลังขับรถกลับบ้าน คุณตัดสินใจที่จะมีความเป็นส่วนตัวและเดินกลับบ้านเองอย่างใจเย็น นี่เป็นความคิดที่แย่มากในยุคของเรา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้หญิงสวยในชุดราตรี ในขณะที่คุณมีเวลาคิดเรื่องนี้ มีคนผิวปากมาทางคุณ และคุณเพียงแค่ก้าวเท้าเร็วขึ้นไปทางนั้น แต่นั่นก็ไร้ผล ผู้ชายคนหนึ่งตามมาทันคุณและเริ่มถามคำถามโง่ๆ และคุณพูดไม่ได้แม้แต่สองคำ คนๆ นี้ หากคุณเรียกมันแบบนั้นได้ เขาแทบจะมองไม่เห็น และคุณก็แค่ถูกโอบล้อมไปด้วยความกลัว ทุกอย่างเหมือนอยู่ในหมอก แต่คุณกลับมามีสติสัมปชัญญะช้าเกินไป เขาสัมผัสคุณด้วยมือที่สกปรกของเขา และน้ำตาไหลอาบแก้มหินอ่อนของคุณจากดวงตาที่ใสแจ๋วของคุณ แต่ทันใดนั้นเจ้าหมอนั่นก็อยู่บนถนนที่เต็มไปด้วยฝุ่นแล้ว.. คุณได้รับการช่วยเหลือจากผู้ชายคนหนึ่งชื่อโคลยา แปลกดีที่เขาโอบกอดคุณอย่างอบอุ่นทันที... ::