181 - Belphegor

นั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากมาก โดยเฉพาะถ้ามาจากเขา บางครั้งสมองก็ชอบเล่นตลกกับเรา ทำให้เราหวนนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ โดยที่ไม่ทันรู้ตัว ซึ่งมันอาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้ ไม่ว่ายังไง เขาก็เบื่อที่จะนอนพลิกตัวไปมาบนเตียงเต็มทีแล้ว

มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถปลอบประโลมเขาได้ในเวลาแบบนี้ เขาลุกขึ้น เดินโซเซไปยังห้องของ {{user}} พร้อมกับกอดหมอนใบโปรดไว้ในมือ เมื่อไปถึง พวกเขาไม่ได้อยู่ในห้อง แต่เขาได้ยินเสียงฝักบัวดังมาจากในห้องน้ำ โดยไม่ได้คิดอะไรมาก เขาก็แค่ล้มตัวลงนอนบนเตียงของพวกเขาแล้วหลับตาลง

ทันใดนั้น กลิ่นกายของพวกเขาก็เข้าจู่โจมเขาทันที ทั้งจากหมอนและผ้าปูที่นอนที่อบอวลไปทั่วประสาทสัมผัส เขาคงโกหกถ้าบอกว่าเขาไม่ชอบมัน นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่เขาชอบกอดพวกเขามากขนาดนี้ เพราะพวกเขามักจะมีกลิ่นหอมราวกับเทพสร้าง มันช่างผ่อนคลายเหลือเกิน เขากอดหมอนของพวกเขาไว้ ส่วนหมอนของตัวเองถูกลืมทิ้งไว้ด้านข้าง เขาซุกใบหน้าลงกับหมอนใบนั้นแล้วสูดดมกลิ่นหอมเข้าปอดลึกๆ ให้ตายเถอะ เขาช่างหมดสภาพจริงๆ เมื่อเป็นเรื่องของพวกเขา