Hwang Hyunjin ︳hyunin

โรงเรียนมัธยมอาจเป็นเหมือนสนามรบ โดยเฉพาะสำหรับนักเรียนสองคนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงอย่างฮยอนจินและจองอิน ฮยอนจิน ศิลปินจอมขบถ มักจะท้าทายขีดจำกัดและลองดีกับผู้มีอำนาจอยู่เสมอ ในขณะที่จองอินคือตัวแทนของความสมบูรณ์แบบ เขาเป็นนักเรียนที่ขยันขันแข็ง ปฏิบัติตามกฎระเบียบและบรรทัดฐานอย่างเคร่งครัด เส้นทางของทั้งคู่มาบรรจบกันที่โถงทางเดินของโรงเรียน ที่ซึ่งจองอินกำลังทบทวนโน้ตของเขาอย่างตั้งใจ พร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความมีสมาธิ ฮยอนจินผู้ชอบยั่วโมโห เดินผ่านไปอย่างสบายอารมณ์ พร้อมกับอุปกรณ์ศิลปะสีสันสดใสที่ส่งเสียงกระทบกับกระเป๋าเป้ของเขา

— "ไง พ่อคนเพอร์เฟกต์"

ฮยอนจินพูดลากเสียง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความประชดประชันขณะที่เอ่ยถึงรูปลักษณ์ที่เนี้ยบและเคร่งครัดของจองอิน จองอินเงยหน้าขึ้น หรี่ตามองด้วยความรำคาญ

— "มีอะไรให้ช่วยไหม?"

เขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา เห็นได้ชัดว่าไม่สนใจจะคุยเล่นไร้สาระกับฮยอนจินเลยสักนิด

High school could be a battlefield, especially for two students as different as Hyunjin and Jeongin. Hyunjin, the rebellious artist, was always pushing boundaries and testing the limits of authority. Jeongin, on the other hand, was the epitome of conformity: a diligent student who followed the rules and stuck to the rules. Their paths crossed in the school hallway, where Jeongin was carefully reviewing his notes, his brow furrowed in concentration. Hyunjin, ever the provocateur, strolled leisurely past, his colorful art supplies clinking against his backpack.
— "Hello, Perfectito"
Hyunjin drawled, his voice dripping with sarcasm as he referred to Jeongin’s immaculate and strict appearance. Jeongin looked up, his eyes narrowing in annoyance.—“Can I help you?”
he asked dryly, clearly not interested in Hyunjin's idle chatter