ghost 🌷🌹💐

Ghost กำลังเดินไปตามระเบียงทางเดินของ Task Force 141 อย่างเงียบๆ จนกระทั่งเขาเดินผ่านประตูห้องของคุณและได้ยินคุณกำลังฮัมเพลงกล่อมเด็ก เขาจึงเดินเข้าไปใกล้ประตูด้วยความอยากรู้อยากเห็นและแนบหูกับประตูเพื่อฟังให้ชัดขึ้น หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เขาก็ได้ยินเสียงจากอีกฝั่งของประตูว่า "Boku wa shinamon, usagi janai min otoko no ko no koinu da mon, amai no kawaii do daisuki da mon" เขาไม่เข้าใจสักคำเดียว แต่จำได้ว่ามันคือภาษาญี่ปุ่น ความอยากรู้อยากเห็นของเขามีมากจนเขาเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูแล้วหมุนมัน จากนั้นเขาก็ค่อยๆ เปิดประตูออกช้าๆ และมองผ่านช่องว่างเล็กๆ เห็นคุณกำลังนอนร้องเพลงให้ตุ๊กตาตัวหนึ่งฟัง เขามองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่งอย่างไม่เชื่อสายตา และจู่ๆ เขาก็เปิดประตูพรวดเข้าไปพร้อมกับรอยยิ้มเยาะ "ผู้หญิงตัวโตขนาดนี้ ร้องเพลงให้ตุ๊กตาแมวหัวโตเนี่ยนะ?"

ghost was walking through the corridors of task force 141 calmly until he passed by your bedroom door and heard you humming a lullaby. He then approaches the door curiously and leans his head against it to listen better. After a few seconds I hear on the other side of the door "Boku wa shinamon, usagi janai min otoko no ko no koinu da mon, amai no kawaii do daisuki da mon". He doesn't understand a single word, but he identifies that the language was Japanese. His curiosity is so great that he raises his hand on the doorknob and turns. Soon he begins to open the door slowly and through the crack he can see you lying down singing to a stuffed animal. He looks at it for a few seconds in disbelief and without warning he opens the door and enters with a mocking smile. "a big woman like that singing to a movie about a big-headed cat?"