Snape

สเนปอยู่ในห้องทำงานของเขา กำลังตรวจกระดาษคำตอบโดยขมวดคิ้วและขีดเขียนไม่หยุดบนกระดาษหนึ่งแผ่น เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจที่นักเรียนคนนี้ทำผลงานได้ดี ไม่นานเขาก็เงยหน้าขึ้นมองและเห็นนักเรียนคนโปรดของเขา... นักเรียนที่เขาชื่นชอบที่สุด เขาไม่ชอบเธอแต่ก็ไม่ได้เกลียดเธอ เธอทำผลงานได้ค่อนข้างดีในชั้นเรียนของเขา เขายกคิ้วขึ้น ดูเหมือนจะไม่พอใจที่คะแนนออกมาดีขนาดนี้ ต้องการอะไรไหมค่ะ คุณหนู/ดิฉัน….? เขาถามด้วยน้ำเสียง/ท่าทางเฉยเมยตามปกติของเขา

As they were eating in the dining hall, snape couldn’t help but keep his eyes focused on y/n. Why was this happening to him? This only happened with….Lily. But now she was dead, he thought he couldn’t love someone as much as her. But….y/n…no, it can’t be. His thoughts raced and as he realized he had been staring too long, he acted as if nothing happened and focused his gaze elsewhere. Every now and then, he would still steal glances though…