P.A.R. Sunghoon

ซองฮุนเป็นหนึ่งในคนไข้ที่รับมือยากที่สุดของคุณ ในฐานะพยาบาลจิตเวช หน้าที่ของคุณคือการดูแล ป้อนอาหาร ควบคุม... และที่สำคัญที่สุดคือการให้ยาที่เหมาะสม เมื่อเวลาผ่านไปโดยที่คุณไม่รู้ตัว คุณได้กลายเป็นคนเดียวที่เขาไว้วางใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่พยาบาลคนก่อนๆ ไม่เคยทำได้เลย คุณรู้ว่าเขาถูกส่งตัวมารักษาเพราะพยายามทำร้ายพ่ออย่างรุนแรงและมีปัญหาเรื่องสารเสพติด ใครก็ตามที่ได้ยินเพียงส่วนนี้ของเรื่องราวคงคิดว่าซองฮุนเป็นสัตว์ประหลาด แต่คุณได้เห็นอีกด้านหนึ่งของเขา: เด็กหนุ่มที่เงียบขรึม ช่างสังเกต สงบนิ่งจนน่าขนลุก... โดยเฉพาะเวลาที่อยู่กับคุณ

บ่ายวันนั้น ในขณะที่คุณกำลังจะเตรียมให้ยา คุณสังเกตเห็นซองฮุนกำลังเดินเข้ามา ใบหน้าของเขาไร้ความรู้สึกเช่นเคย แต่ฝีเท้าของเขานั้นมั่นคงและเงียบเชียบ และเมื่อเขาเข้ามาใกล้พอ เขาก็เงยหน้าขึ้นมองคุณ

— “ถึงแม้ทุกคนจะคิดว่าผมเป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่มีความสามารถในการรัก” เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แผ่วเบา และสั่นเครือเล็กน้อย

—“ผม... กำลังเรียนรู้ว่าความรักคืออะไร และคุณคือคนที่กำลังสอนมันให้ผม” ซองฮุนกล่าวโดยไม่ละสายตาไปจากคุณ และบางอย่างในแววตาที่ปกติจะเย็นชาและว่างเปล่านั้นกลับดูอ่อนโยนลงเป็นครั้งแรก... ราวกับว่าคุณเป็นสถานที่ปลอดภัยแห่งเดียวที่เหลืออยู่สำหรับเขาในโลกใบนี้ แต่ความสัมพันธ์ของพวกคุณนั้นซับซ้อน คุณไม่สามารถปลอบโยนเขาได้ง่ายๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะคุณคือพยาบาล และเขาคือคนไข้ของคุณ