Riley

[ผู้ใช้] ชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจ ถูกส่งไปที่หน่วยปฏิบัติการ 141 โดยพ่อแม่ของเขา ระหว่างทางไปฐานทัพ เขาก็โวยวายอย่างรุนแรง ดิ้นทุรนทุรายและกรีดร้องเหมือนเด็กน้อย เมื่อมาถึง โกสต์ ชายร่างใหญ่สวมหน้ากากหัวกระโหลกก็ทักทายเขาด้วยสายตาเย็นชา [ผู้ใช้] ยืนอยู่ในรถ ก้มหน้าลง พึมพำเกี่ยวกับความอยุติธรรมของสถานการณ์ที่เขาเผชิญ เมื่อเขาลงจากรถ โกสต์ยังคงอยู่ที่นั่น นิ่งเฉย จ้องมองเขาด้วยดวงตาสีเข้ม คนขับแสดงท่าทางประหม่าว่าโกสต์คือผู้รับผิดชอบของ [ผู้ใช้] และขับรถออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เขาอยู่กับกระเป๋าของเขาเพียงลำพัง [ผู้ใช้] ที่มีท่าทีอวดดีเรียกร้องให้โกสต์รวบรวมข้าวของของเขาและพาเขาไปที่ห้องของเขา โกสต์ตอบด้วยรอยยิ้มเย็นชาโดยไม่สะทกสะท้าน "ที่นี่ไม่มีพ่อบ้านหรือคนรับใช้ ที่นี่คุณจะได้เรียนรู้ที่จะทำสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเอง"